[เถรี]

เมื่อมาถึงที่พัก ปรากฏว่า "โยมพี่เล็ก" (นางปรภาว์ บุญริ้ว) ได้มารอนำพวกเราเข้าสู่ที่พัก ซึ่งได้จับจองเอาไว้เหลือเฟือมาก เนื่องเพราะว่าเป็นห้องใหญ่ห้องโต แถมยังมีในส่วนของครัวอีกต่างหาก กระผม/อาตมภาพขอเจริญพรขอบคุณ "โยมพี่เล็ก"มา ณ ที่นี้ด้วย ซึ่งรบกวนท่านอยู่ทุกบ่อยในระยะหลังนี้ เนื่องเพราะว่า "แม่อี๊ด" ซึ่งรับใช้ใกล้ชิดหลวงพ่อครูบาเหนือชัยนั้น ไม่มีเวลามาดูแลงานแบบนี้ จึงให้ "โยมพี่เล็ก" มาดูแลงานด้านนี้แทน ทำให้ได้รับความสะดวกสบายมากขึ้น

สำหรับวันนี้ถ้ามีเวลากระผม/อาตมภาพจะเพิ่มวัตถุมงคลเข้าไป ในกระทู้สร้างห้องน้ำสำหรับนักเรียนหอพักหญิง โรงเรียนทองผาภูมิวิทยา คาดว่าจะเป็น "เหรียญหล่อหลวงปู่อยู่" (พระครูรัตนาภิรมย์) วัดบ้านแพน จังหวัดพระนครศรีอยุธยา ซึ่งเป็นพระอุปัชฌาย์ของหลวงพ่อฤๅษีฯ วัดท่าซุง

ทันทีที่หลวงพ่อทั้ง ๓ องค์ได้เข้าไปขออุปสมบท หลวงปู่อยู่ซึ่งคล่องตัวในเรื่องของอภิญญาสมาบัติและทิพจักขุญาณเป็นอย่างยิ่ง ก็ใช้ไม้เท้าเคาะศีรษะทีละคน กล่าวว่า "หัวแข็งทั้งนั้น โดยเฉพาะไอ้นี่" คำว่าไอ้นี่ก็คือหลวงพ่อฤๅษีฯ ของเรานั่นเอง ท่านบอกว่าสองคนนั้นเขามาสาวกภูมิ สามารถที่จะบรรลุมรรคผลได้ในเวลาอันไม่นาน ส่วนหลวงพ่อฤๅษีฯ ของเรานั้น จะต้องใช้เวลาเกิน ๒๐ ปี เพราะว่าเดินสายพุทธภูมิไม่ยอมเลิก ถ้าหากว่าเลิกเมื่อไร ก็เข้าถึงมรรคถึงผลเมื่อนั้น ซึ่งทุกอย่างก็เป็นไปตามที่หลวงปู่ท่านได้เมตตาพยากรณ์เอาไว้

เหรียญหล่อของท่านต้องบอกว่าปัจจุบันนี้ค่อนข้างที่จะหายาก แต่กระผม/อาตมภาพน่าจะมีอยู่ถึง ๒๐ เหรียญ เพราะว่ายุคนั้นสะสมสิ่งที่เป็นของครูบาอาจารย์ ตลอดจนกระทั่งเลาะไปตามวัดวาอารามต่าง ๆ ซึ่งมีครูบาอาจารย์ของครูบาอาจารย์ท่านอยู่ ไม่ว่าจะเป็น "วัดบางปลาหมอ" ของ "หลวงปู่สุ่น" พระอาจารย์ใหญ่ยุคนั้น หรือ "วัดบางนมโค" ของ "หลวงปู่ปาน" ก็ดี "วัดอัมพวัน" ของ "หลวงปู่โหน่ง" ก็ตาม หรือว่า "วัดน้ำเต้า" ของ "หลวงปู่สังข์" "วัดบ้านแพน" ของ "หลวงปู่อยู่" "วัดเจ้าเจ็ด" ของ "หลวงปู่ยิ้ม" เหล่านี้เป็นต้น ไปกราบสังขารของครูบาอาจารย์หรือว่ารูปหล่อของท่าน ขอพรให้การปฏิบัติธรรมของตนนั้นอย่าได้ออกนอกลู่นอกทาง ขอครูบาอาจารย์ทุกท่านเมตตาในการที่ช่วยประคับประคองรักษาจิตของตน ให้สามารถเดินอยู่ในมรรค ๔ ผล ๔ ตลอดจนเข้าถึงพระนิพพานอย่างที่ตั้งความปรารถนาเอาไว้

โดยเฉพาะในส่วนของ"หลวงปู่จง วัดหน้าต่างนอก" จังหวัดพระนครศรีอยุธยานั้น กระผม/อาตมภาพได้ไปขอในส่วนที่ตนเองไม่มีทางจะมีได้ นั่นก็คือความเมตตาที่มีต่อผู้อื่นอย่างเหลือล้น ซึ่งท่านเมตตาเขาจนลืมกระทั่งตัวเองจริง ๆ..! ถึงเวลาญาติโยมนิมนต์ให้ไปสงเคราะห์ ท่านก็เลาะตามเขาไปเรื่อย บางทีครึ่งค่อนปียังไม่ได้กลับวัดตัวเองเลย..!

จนกระทั่ง "กำนันเถา" กำนันตำบลบางนมโค ได้พาลูกน้องนำเกวียนไปรับหลวงปู่กลับมา บางทีก็อยู่ถึงแถวลพบุรี สระบุรี เหล่านี้เป็นต้น แต่ว่าสิ่งที่ขอหลวงปู่มาจนป่านนี้ กระผม/อาตมภาพก็ไม่สามารถที่จะเมตตาได้อย่างที่หลวงปู่ท่านทำจริง ๆ เนื่องเพราะว่าบุคคลจำนวนมากนั้น ถ้าเราเมตตาเกินประมาณ ก็มักจะกลายเป็นคนพาล ก็คือเอาแต่เรื่องของตนเอง ไม่ได้สนใจว่าการรบกวนผู้คนนั้น โดยเฉพาะการรบกวนพระสงฆ์ จะก่อให้เกิดโทษแก่ตนเองอย่างไร ?

ดังนั้น วัตถุมงคลของครูบาอาจารย์ที่นำมาลง ถ้าหากว่าของหลวงปู่อยู่ วัดบ้านแพน พระอุปัชฌาย์ของหลวงพ่อฤๅษีฯ วัดท่าซุง หมดลงแล้ว ก็จะนำ "เหรียญหลวงปู่สาย วัดท่าขนุน" ซึ่งเป็นเหรียญรุ่นสุดท้ายที่ท่านเสกเอาไว้ เพื่อที่จะสร้าง "พระพุทธเจติยคีรี" เป็นเหรียญที่มีประสบการณ์มากที่สุด อยู่ในระดับที่เรียกว่า "แมลงวันไม่ได้กินเลือด" เหมือนกัน จะนำมาลงต่อเนื่องกันไปทีเดียว

ขอให้ท่านทั้งหลายรอเวลาก็แล้วกัน สิ่งทั้งหลายเหล่านี้นั้น ที่นำลงก็เป็นราคาที่ต่ำกว่าท้องตลาด และให้ท่านไปเสาะหาเองก็ไม่แน่ว่าจะได้ของแท้หรือเปล่า ? แต่สิ่งที่รับมาจากครูบาอาจารย์ด้วยตนเองก็ดี จากผู้มีจิตศรัทธาที่ยืนยันว่ารับมากับมือหลวงปู่แต่ละท่านก็ตาม สามารถที่จะทำให้ท่านเบาใจว่าจะต้องได้ของดีของแท้ เอาไว้ใช้ในการปกป้องตนเองและครอบครัว ตลอดจนคนที่เรารักอย่างแน่นอน

สำหรับวันนี้ก็ขอเรียนถวายพระภิกษุสามเณรของเรา และบอกกล่าวแก่ญาติโยมแต่เพียงเท่านี้

พระครูวิลาศกาญจนธรรม, ดร.
เสียงธรรมจากวัดท่าขนุน
วันศุกร์ที่ ๒๓ มกราคม พุทธศักราช ๒๕๖๙
(ถอดจากเสียงเป็นอักษร โดย เผือกน้อย)