เมื่อทางช่างทำการผูกทุกอย่างเข้าที่เข้าทางแล้ว ท่านรองผู้ว่าก็ทำการถวายไทยธรรม กระผมและพระมหาพัฒน์ ฐิตาจาโร ป.ธ. ๓ เลขานุการเจ้าอาวาสวัดท่าขนุน ทำการให้พร
จากนั้นก็ขอตัวเพื่อที่จะเดินทางขึ้นจังหวัดเชียงรายตามกำหนดการ ซึ่งปีนี้ ครูบาเหนือชัย โฆสิโต ท่านเลื่อนกำหนดการเร็วขึ้นมาวันหนึ่ง จึงทำให้กระผม/อาตมภาพไม่มีเวลาแวะบ้านพี่รสอย่างที่เคยชิน จึงทำให้บรรดาญาติโยมทั้งหลายทางเชียงใหม่รอเก้อไป ๑ ปี แต่ว่าก็ได้รับการนิมนต์จากวัดพระธาตุโป่งไฮและวัดศิลาวาส ในการที่จะไปทำพิธีต่าง ๆ ที่วัดต่อจากนั้นแทน
ก็แปลว่าจะต้องเดินทางยาวถึงจังหวัดเชียงรายรวดเดียว โดยไม่ได้พักครึ่งที่จังหวัดเชียงใหม่เหมือนกับทุกครั้ง แต่ก็คาดว่าน่าจะไหว เนื่องเพราะกระผม/อาตมภาพเป็นบุคคลที่รู้ตัวดีว่าสภาพร่างกายไหวหรือไม่ไหวอย่างไร ถ้ารู้สึกว่าไม่ไหว ก็จะนอนบนรถไปเลย ปล่อยให้เป็นหน้าที่ของโชเฟอร์สองราย ก็คือ "น้องเล็ก" ตลอดจนกระทั่ง "คุณแดง" (นายมงคล ม่วงน้อยเจริญ) อดีตโชเฟอร์คู่ใจ ซึ่งตอนนี้เร่งทำมาหากิน แทบจะไม่ได้สนใจคู่ชีวิตของตนเอง และไม่ได้สนใจหลวงพ่ออีกเลย แต่ว่าถ้ามีการเดินทางไกลชนิดข้ามวันข้ามคืนเมื่อไร ก็จะทิ้งงานมาขับรถให้ ตามที่ได้เคยได้สัญญาเอาไว้ ต้องเจริญพรขอบคุณมา ณ ที่นี้เป็นอย่างยิ่ง
ในเรื่องของการสร้างหอพักสำหรับนักเรียนหญิงบ้านไกลนั้น ทางด้านว่าที่ร้อยตรี ดร. ชิดชัย ทองโบราณ ผู้อำนวยการโรงเรียนทองผาภูมิวิทยา ได้ติดต่อจนได้งบประมาณในการสร้างห้องน้ำ ๔ ห้อง และห้องอาบน้ำอีก ๔ ห้อง กระผม/อาตมภาพเห็นว่าเด็กเป็นร้อย ๆ คน ห้องน้ำแค่นี้ไม่พอใช้แน่นอน การอาบน้ำเราอาจจะรอคิวได้ แต่ถ้าปวดท้องปวดไส้จะเข้าห้องน้ำ ไม่น่าจะรอได้ จึงได้ขอให้ท่านสร้างเพิ่มเติมขึ้นมา โดยมอบงบประมาณเพิ่มเติมให้ในการที่จะสร้างห้องน้ำเพิ่มขึ้นอีก ๘ ห้อง รวมแล้วก็จะเป็นห้องน้ำ ๑๒ ห้อง ห้องอาบน้ำ ๔ ห้อง
ตรงจุดนี้เดี๋ยวจะให้ "ไอ้ตัวเล็ก" (นางสาวพัชรีภรณ์ หยกอุบล) ทำการเปิดกระทู้เพื่อให้ญาติโยมทั้งหลายได้ร่วมบุญในการคลายทุกข์ให้กับเหล่านักเรียนบ้านไกล เผื่อว่าถ้าใครยังต้องเกิดชาติใหม่ ก็จะได้มีความทุกข์จากการเจ็บไข้ได้ป่วยต่าง ๆ น้อยลง เป็นอานิสงส์ในลักษณะเดียวกันกับหลวงปู่พากุลเถระ ที่ท่านอายุยืนถึง ๑๕๐ ปี ในชีวิตไม่เคยเจ็บไข้ได้ป่วยที่ต้องฉันยาเลยแม้แต่ครั้งเดียว จนกระทั่งท่านเบื่อร่างกายนี้เต็มที จึงเข้าสมาธิทิ้งร่างไปพระนิพพานต่อหน้าต่อตาลูกศิษย์นั่นเอง ขอให้ท่านทั้งหลายที่ร่วมบุญมาในครั้งนี้ ได้มีอานิสงส์เช่นเดียวกับหลวงปู่พากุลเถระ ในสมัยพุทธกาลด้วยเถิด
สำหรับวันนี้ ก็ขอเรียนถวายพระภิกษุสามเณรของเรา และบอกกล่าวแก่ญาติโยมแต่เพียงเท่านี้
พระครูวิลาศกาญจนธรรม, ดร.
เสียงธรรมจากวัดท่าขนุน
วันพฤหัสบดีที่ ๒๒ มกราคม พุทธศักราช ๒๕๖๙
(ถอดจากเสียงเป็นอักษร โดย เผือกน้อย)
__________________
........................
เกิดมาทั้งที เอาดีให้ได้ ตายไปทั้งที ฝากดีเอาไว้ อยู่ให้เขาเกรงใจ ไปให้เขาคิดถึง
จะเช มัตตา สุขังธีโร ปัญญาชน พึงสละสุขส่วนตน เพื่อสุขยิ่งใหญ่ของส่วนรวม
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย สุธรรม : 23-01-2026 เมื่อ 13:37
|