[เถรี]

แต่คราวนี้ท่านทั้งหลายที่อยู่เก่า ๆ ก็จะรู้ว่ากระผม/อาตมภาพมีคำสั่งห้ามอยู่ อนุญาตให้ท่านเดียวก็คือ "มหาเสริฐ" (พระมหาอุตรา อุตฺตโร ป.ธ. ๖) ไปตัดแต่งซุ้มอรพิมคิ้วนางได้ เพราะว่าพวกนั้นงอกงามเร็วมาก ถ้าให้พวกคุณไปตัดแต่ง กระผม/อาตมภาพเจอมาตั้งแต่สมัย "พระครูหน่อย" (พระครูสมุห์ธรรพ์ณธร ธมฺมทินฺโน) แล้ว เล่นฟันโคนทิ้งเลย ประมาณว่าขึ้นเยอะนัก ก็เอาออกสักต้นหนึ่ง กว่ากระผม/อาตมภาพจะหาต้นใหม่มาปลูกได้ก็เป็นปี ในเมื่อไม่มีคนรู้หนักรู้เบา จึงต้องอนุญาตให้แค่ "มหาเสริฐ" คนเดียว คราวที่แล้ว "ท่านเจ" ก็ไปตัดเสียฉิบหายวายป่วง กระผม/อาตมภาพยังนึกว่า "มหาเสริฐ"ของขึ้นสั่งให้ไปทำแบบนั้น เพิ่งจะรู้ว่ามันโง่แล้วขยัน..!

ดังนั้น..ใครที่อยู่เก่า ๆ เห็นอะไรไม่ชอบมาพากล ก็ช่วยบอกรุ่นใหม่ ๆ เขาบ้าง ไม่ใช่หุบปากเงียบแล้วรอให้กระผม/อาตมภาพด่าอยู่ฝ่ายเดียว ถ้าหากว่าวันนี้กระผม/อาตมภาพไม่ได้ออกไปเห็นก็บรรลัยเลย เพราะว่าเกือบหมดแล้ว ครั้นจะปลูกทดแทนได้ก็ไม่รู้ว่าต้องรอนานเท่าไร เพราะช่วงนี้เป็นช่วงหน้าแล้ง ปลูกอย่างไรก็ไม่รอด..!

บางเรื่องบางอย่าง ถ้าไม่ลำบากเกินไปก็หัดถามคนอื่นบ้าง อย่าใช้สายตาแคบ ๆ สั้น ๆ ของตัวเอง ในการตัดสินใจ แล้วก็คิดว่าคนอื่นขี้เกียจ กูขยัน กูทำเลย การทำงานนั้นเป็นของดี แต่ต้องทำแบบคนมีปัญญา คุณบอกว่าจะตัดกิ่งที่เอนเข้าหาสายไฟ แล้วทำไมไม่ตัดแค่นั้น ? ไปล่อเสียหมดทั้งป่า..! เพราะฉะนั้น..อะไรที่ทำไปต้องพินิจพิจารณาให้รอบคอบว่า ส่วนที่ก่อให้เกิดประโยชน์ กับส่วนที่ก่อให้เกิดโทษนั้น มากน้อยต่างกันเท่าไร ไม่ใช่นึกอยากจะทำก็ทำ

พระพุทธเจ้าไม่ได้บัญญัติศีลขึ้นมาส่งเดช หากแต่ว่ามีสาเหตุทั้งนั้น พระองค์ท่านตรัสถึงอานิสงส์ของการบัญญัติศีลไว้ถึง ๑๐ ข้อด้วยกัน ก็คือ

เพื่อกดข่มผู้เก้อยาก คือ ไอ้พวกหน้าด้าน..!

เพื่อความอยู่เป็นสุขของภิกษุผู้มีศีลอันเป็นที่รัก

เพื่อป้องกันอาสวะที่จะเกิดขึ้นในปัจจุบัน

เพื่อป้องกันอาสวะที่จะเกิดขึ้นในอนาคต

เพื่อสร้างความเลื่อมใสให้แก่บุคคลที่ยังไม่เลื่อมใส

เพื่อสร้างความเลื่อมใสยิ่ง ๆ ขึ้นไปแก่บุคคลที่เลื่อมใสแล้ว เหล่านี้เป็นต้น