เมื่อเข้าไปข้างในก็เห็นมีชั้นวางของเป็นชั้น ๆ เอาไว้บนโต๊ะ แต่ละชั้นมีถ้วยเล็กถ้วยน้อยเต็มไปหมด เป็นพวกเนื้อหมู เนื้อไก่ เนื้อปลา และผักหญ้าเครื่องปรุงต่าง ๆ จากนั้นก็มีหม้อน้ำซุปร้อนฉ่ามาให้คนละหม้อ พวกเราต้องเทบรรดาเนื้อต่าง ๆ ลงไปก่อน ไม่เช่นนั้นเดี๋ยวจะไม่สุก ตามมาด้วยพวกผักและเครื่องปรุง จากนั้นค่อยเอาเส้นหมี่เทตามลงไป
กระผม/อาตมภาพก็สงสัยว่า เมื่อเรียบร้อยแล้ว ตักหมี่กลับขึ้นมา ทำไมถึงหยดเลอะเทอะไปหมด..! วนเช็ดอยู่ ๒ รอบถึงจะได้เห็นว่า เจ้าถ้วยบะหมี่ของกระผม/อาตมภาพที่หน้าตาคล้ายกับ "จวัก" บ้านเรานั้น มีรอยร้าวจนเกือบจะถึงก้นถ้วยแล้ว ทำให้น้ำซึมออกมาอยู่ตลอดเวลา "ท่านปิง" จึงกวักมือเรียกบริกรมาเปลี่ยนถ้วยให้
ฉันกันจนกระทั่งลิ้นแทบพองแล้ว ก็ไปหาที่เข้าห้องน้ำ เจ้าประคุณเถอะ..ห้องน้ำของที่นี่ทำไมถึงทำได้พิถีพิถันและสวยงามขนาดนี้..! โดยเฉพาะอยู่ในบริเวณที่เป็น "พิพิธภัณฑ์ยาสมุนไพรและใบชา" ซึ่งทางภัตตาคารนี้ได้จัดเอาไว้ให้ทุกคนได้ชมอย่างสวยงาม
ไหน ๆ มาแล้วก็อย่าให้เสียเปล่า ออกจากห้องน้ำกระผม/อาตมภาพจึงเดินถ่ายรูปไปทุกซอกทุกมุม เมื่อเห็นว่ายังมีเวลาเหลืออยู่ เพราะว่าเที่ยวบินของพวกเราจะเปิดเคาน์เตอร์เช็คอินตอนบ่าย ๓ โมง ดังนั้น..ทาง "เติมเต็มทราเวล" จึงพาพวกเราซึ่งยัง "ละลายทรัพย์" ไม่หมด ย้อนกลับไปยังบริเวณ "ประตูม้าทอง - ไก่หยก" อีกครั้ง ให้เวลาชั่วโมงครึ่งในการที่จะไป "ละลายทรัพย์" อีกรอบ..!
เมื่อนัดแนะจุดนัดพบและเวลาเรียบร้อยแล้ว กระผม/อาตมภาพก็เดินไปถ่ายรูปซุ้มประตูที่อยู่จนเกือบสุดทางของด้านนี้ แล้วย้อนเข้ามายังซอยซึ่งจะมีตลาดพื้นเมืองอยู่ โดยมี"ท่านปิง" และ "ท่านอาร์ต" (พระอัครพงศ์ ปญฺญวณฺโต) พระลูกวัดท่าขนุน ติดตามมาด้วย
กระผม/อาตมภาพเผลอหน่อยเดียวก็เดินไปถึง ๔ ช่วงตึกใหญ่ ๆ ตอนแรกก็คิดว่าอย่าเก่งก็เดินแค่ "บล็อก" เดียวเท่านั้น แต่ว่าตลาดของเขาจัดได้อลังการจริง ๆ เพราะว่ายาวเหยียดต่อเนื่องเป็นกิโลเมตรเลยทีเดียว..! จึงถ่ายรูปมุมที่น่าสนใจเอาไว้ เผื่อเอาไปปรับปรุง "ตลาดริมแควเมืองท่าขนุน" บ้าง
จากนั้นก็ไปเข้าห้องน้ำซึ่งซ่อนอยู่ภายในซอกมุมหลังตลาด ทางด้านนี้ลมแรงจนรู้สึกหนาวสะท้านเหมือนกัน ออกจากห้องน้ำแล้วกลับมายังจุดนัดพบที่เป็นร้านกาแฟ "คุณติ๊ก" (พันธุ์ชัย) ซึ่งเดินทางร่วมทัวร์มาด้วย จัดการถวายน้ำชาร้อนมาให้ กระผม/อาตมภาพฉันเสร็จแล้ว เห็นว่าใกล้เวลา จึงชวนทุกคนไปยังบริเวณหน้าตึกของ "บริษัทอานต้า (Anta = เพื่อนรัก)" เพื่อรอคนที่ยังไม่มา
__________________
........................
เกิดมาทั้งที เอาดีให้ได้ ตายไปทั้งที ฝากดีเอาไว้ อยู่ให้เขาเกรงใจ ไปให้เขาคิดถึง
จะเช มัตตา สุขังธีโร ปัญญาชน พึงสละสุขส่วนตน เพื่อสุขยิ่งใหญ่ของส่วนรวม
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย สุธรรม : วันนี้ เมื่อ 03:19
|