[เถรี]

สำหรับวันนี้ เมื่อลงมาข้างล่างแล้ว ได้ยินญาติโยมคุยกันถึงได้ทราบว่า การลดราคาเท่านั้นเปอร์เซ็นต์ เท่านี้เปอร์เซ็นต์นั้น ไม่ทราบว่าคนจีนเขาสมองกลับข้าง หรือว่าคนไทยของเราสื่อสารได้ไม่ชัดเจนกันแน่ อย่างเช่นที่ "คุณมีนา" เจ้าของบริษัทเทียนกงกวนบอกว่า จะลดราคาหยกให้กับคณะของพวกเรา ๘๐ เปอร์เซ็นต์ ซึ่งฟังดูแล้วเป็นจำนวนมากมายมหาศาล ไม่น่าที่เธอจะมีกำไร

ปรากฏว่าบุคคลที่ซื้อไปต้องจ่ายในราคาร้อยละ ๘๐ บาท..! ไม่ใช่จ่ายราคาร้อยละ ๒๐ บาทอย่างที่เราเข้าใจ ซึ่งถ้าจะใช้คำพูดที่ให้คนไทยเข้าใจได้ถูกต้อง ต้องบอกว่าเราลดให้ท่าน ๒๐ เปอร์เซ็นต์ เหลือจ่ายแค่ ๘๐ เปอร์เซ็นต์เท่านั้น ไม่เช่นนั้นแล้ว ถึงเวลาจ่ายเงิน ต่างคนต่างก็มองหน้ากัน เขาก็คิดว่าเราแกล้งโง่หรือเปล่า ? ส่วนเราก็คิดว่าเขาแกล้งโง่กระมัง ? ก็เลยกลายเป็นอะไรที่กระอักกระอ่วนใจเสียทั้งสองฝ่าย

เมื่อรถมาพร้อมแล้ว กระผม/อาตมภาพก็นำเอาเงิน ๓๐๐ หยวนไปส่งให้โชเฟอร์ผู้มีโลกส่วนตัวสูง อีกฝ่ายหนึ่งกำลังก้มหน้าก้มตา ยกกระเป๋าของพวกเราขึ้นรถโดยไม่ได้สนใจ จน "แม่หญิงเปิ้ล" ต้องเตือนให้หันมา เห็นเงินเข้าก็พนมมือไหว้ แล้วคว้าหมับไปแบบเงียบ ๆ แม้แต่จะขอบคุณขอบใจอะไรสักคำก็ไม่มี..! ต้องยอมรับว่าพ่อเจ้าประคุณอยู่กับตัวเองได้ดีมาก ขอให้มีความสุขความเจริญต่อไปเถิด..!

พวกเราวิ่งมาจนกระทั่งถึง "วัดหยวนทงซื่อ" ในเวลาประมาณ ๐๘.๒๐ น. "คุณน้ำทิพย์"อจัดการซื้อตั๋วให้พวกเราเข้าไปสักการะสิ่งศักดิ์สิทธิ์ ซึ่งวัดหยวนทงซื่อนี้ สิ่งศักดิ์สิทธิ์ที่สำคัญก็คือองค์พระแม่กวนอิม เนื่องเพราะคำว่า "หยวนทง" นั้นเป็นชื่อหนึ่งของพระแม่ ในบรรดาหลายสิบชื่อที่คนเรียกหาท่าน พวกเราถ่ายรูปหมู่กันที่บริเวณประตูทางเข้าแล้ว ก็ตาม "คุณน้ำทิพย์" เข้าไปทางด้านใน กระผม/อาตมภาพที่เคยมาแล้ว จึงช่วยแนะนำให้แต่ละคนแทนไกด์ว่า เราจะต้องไปสักการะอะไร ? อย่างไร ? ที่ไหนบ้าง ?

ครั้นเข้าไปถึงภายใน ปรากฏว่าเขามีการปิดซ่อมวิหารพระแม่กวนอิม แต่ก็ยังดีที่ว่าทางวัดยังอุตส่าห์เปิดเฉพาะตรงหน้าพระแม่กวนอิม ให้พวกเราได้สักการะบูชากัน ส่วนอื่น ๆ นั้นปิด ไม่สามารถที่จะเข้าไปใกล้ได้ กระผม/อาตมภาพควักเงินหยอดตู้ทำบุญไปตู้ละ ๑๐๐ หยวนทุกตู้ที่เจอภายในวัดนี้ เมื่ออ้อมไปทางด้านหลังวิหารพระแม่กวนอิม ก็มีรูปของ "อุ่ยท้อ" ซึ่งถ้าหากว่าภาษาบาลีก็คือ "พระองคุลิมาลเถระ" ยืนถือกระบี่เฉียง ๆ อยู่ประมาณหน้าอกตัวเอง