[เถรี]

เมื่อพวกเราอิ่มกันเรียบร้อยแล้ว เป็นเวลาประมาณบ่าย ๓ โมงของเมืองจีน โชเฟอร์พาพวกเรามายัง "บริษัทเทียนกงกวน" ซึ่งเป็นบริษัทผลิตสินค้าจากหยก จำหน่ายหยก ทำเอากระผม/อาตมภาพงงมากว่า "มาได้อย่างไรวะ ?" เพราะว่าในโปรแกรมทัวร์ไม่มี มารู้ทีหลังว่าทางบริษัทนี้พยายามประสานงานกับบรรดาบริษัททัวร์ต่าง ๆ ในการแนะนำสินค้าให้กับนักท่องเที่ยว เป็นการเผยแพร่ไปในตัว มีพนักงานหญิงมาต้อนรับ พูดไทยแบบไม่ชัดแต่ก็รู้เรื่อง แนะนำพวกเราว่าบริษัทนี้เป็นบริษัทในการผลิตสินค้าทำจากหยกและจำหน่ายหยก ซ้ำยังเป็นตัวแทนในการจำหน่ายสินค้าอื่น ๆ อย่างเช่นครีมบำรุงผิวอีกด้วย..!

เมื่อพาพวกเราเข้าไปนั่งในบริเวณห้องประชุมแล้ว สาวน้อยก็แนะนำวิธีการดูหยกจริงหยกปลอมให้ กระผม/อาตมภาพที่ดูเป็นตั้งแต่แรกแล้ว จึงพยายามที่จะถ่ายรูป แต่ว่ายายหนูซึ่งไม่ได้แนะนำตัว เพราะว่าไม่รู้มารยาทไทย นอกจากพูดจ๋อย ๆ อยู่รีบห้ามเอาไว้ บอกว่า "ในที่นี้ห้ามถ่ายรูปทั้งหมด" อาจจะเป็นเพราะว่า สิ่งของแต่ละชิ้นล้วนแล้วแต่ราคาสูงทั้งสิ้น..!

ยังไม่ทันไรก็มีหญิงสาวคนหนึ่ง ซึ่งค่อนข้างกระฉับกระเฉงมาก เข้ามาถึงก็นมัสการพระแล้วทักทายทุกคน บอกว่าเป็นเจ้าของบริษัทนี้ ชื่อว่า"มีนา" บ้านอยู่ปทุมธานี มีแม่เป็นคนไทย มีพ่อเป็นคนจีน จึงมาทำการเปิดบริษัททำธุรกิจอยู่ที่นี่ พวกเรานับว่าเป็นแขกพิเศษที่แวะเข้ามา โดยเฉพาะมีพระภิกษุสงฆ์มาถึง ๖ รูป อย่างไรเสียก็ต้องสวดมนต์อวยพรให้กับบริษัทของเขาในช่วงส่งท้ายปีเก่า ต้อนรับปีใหม่จีน ก็คือวันตรุษจีนด้วย ทำเอาพวกเราฮากันลั่น..!

จากนั้น "คุณมีนา" ก็พาพวกเราไปดูสินค้าเกรดพรีเมี่ยมของบริษัทเทียนกงกวน โดยที่แนะนำว่าถ้าหากว่าเป็นหยกจีนแท้ที่เรียกว่าหยกเกรด A นั้น หาได้ยากมากแล้ว ส่วนมากก็หมดไปตั้งแต่สมัยโบราณ เพราะว่ามีแหล่งผลิตใหญ่อยู่ที่มณฑลซินเจียงเท่านั้น หยกในปัจจุบัน ส่วนใหญ่เป็นหินหยกจากอำเภอหรือว่ามณฑลอื่น ๆ ตลอดจนกระทั่งหยกพม่า แล้วแนะนำสินค้าอื่น ๆ ให้กับพวกเรา โดยที่ลดแล้วลดอีก

โดยเฉพาะนำเอาจี้ห้อยคอหยก ซึ่งมีสีค่อนข้างจะสดใส ก็คืออยู่ในลักษณะขาวแวววาวมาก มาถวายให้กับพระรูปละ ๑ ชิ้น บอกว่า "ขอถวายเป็นของขวัญปีใหม่" กระผม/อาตมภาพจึงพาทุกรูป เจริญบทมงคลจักรวาลน้อยเพื่ออวยพรให้ แล้วเขาก็แนะนำสินค้าอื่น ๆ โดยที่บอกว่า จะลดให้ถึง ๘๐ เปอร์เซ็นต์ พวกเราได้ยินแล้วทำตาโต..!

แต่กระผม/อาตมภาพเห็นว่าของแต่ละชิ้นราคาแพงมาก ต่ำ ๆ ก็ ๑๖,๘๐๐ หยวนขึ้นไป..! ก็เลยไม่สามารถที่จะจ่ายเงินเพื่อสินค้าแพงขนาดนี้ได้ เดินวนลงมาทางด้านล่าง ยืนคุยกันที่บริเวณซุ้มประตูบริษัท สักครู่หนึ่ง "ครูบาไอซ์" ที่ซื้อสินค้าที่เป็นหยกมาชิ้นหนึ่ง ลงมาถึงก็บอกว่าจะมอบให้กับเจ้าภาพกฐินปีนี้ของวัดเมืองขอน ซึ่งประกันยอดไว้ที่ ๘ แสนบาท..! พวกเราทั้งหลายพูดเป็นเสียงเดียวกันว่า "ทำถูกแล้ว" จากนั้นก็ออกมาขึ้นรถบัสที่ "แม่หญิงเปิ้ล" เรียกให้พวกเรา