[เถรี]

จากนั้นก็เดินแล้วเดินเล่าเฝ้าแต่เดินขึ้นสูงไปเรื่อย ๆ บางทีกระผม/อาตมภาพก็นึกเหมือนกันว่า "ตัวเราไม่มีอะไรจะขอ แล้วจะตะเกียกตะกายขึ้นมาทำไมวะ ?" เป็นเพราะว่าต้องการประสบการณ์ และสามารถเล่าให้คนอื่นฟังได้ว่าบนนี้มีอะไรบ้างกระมัง ?

เราผ่านสถานที่หลายต่อหลายแห่ง ซึ่งเปิดให้เป็นจุดชมวิว สามารถมองลงไปเห็น "ทะเลสาบเตียนฉือ" ซึ่งเป็นทะเลสาบสำคัญของเมืองคุนหมิงได้ และผ่านสถานที่สำคัญหลายแห่ง มีทั้งศาลาจารึกกลอนคู่ในลักษณะคำอวยพร ตลอดจนกระทั่งบรรดาสิ่งสำคัญต่าง ๆ ที่คนจีนเขามาสักการะกัน

"ท่านปิง"ซึ่งถ่ายทั้งภาพนิ่งและบันทึกคลิปวิดีโอ ตามหลังมาประท้วงว่า "หลวงพ่อครับ น่าจะไปผิดทาง..!" กระผม/อาตมภาพยืนยันว่า "ไม่ผิดหรอก แผนที่ตรงนั้นบอกว่าถ้ำมังกรหลงเหมินต้องมาทางด้านนี้" "ท่านปิง"ต้องย้อนกลับไปบริเวณที่มีตัวหนังสือจีนอยู่ ใช้กูเกิ้ลทรานสเลตอ่านแล้วบอกว่า "มาทางด้านนี้จริง ๆ ครับ" กระผม/อาตมภาพจึงแซวว่า "ถ้าจำเป็นขึ้นมา ผมสามารถที่จะอ่านออกฟังออกได้ชั่วคราว..!" ทำเอาหัวเราะกันเป็นการใหญ่ "ท่านปิง"บอกว่า "ตามหลวงพ่อขึ้นเขา เหมือนอย่างกับผมเหาะได้เลย ถ้าให้มาเองก็คงจะไม่เร็วขนาดนี้..!"

เมื่อผ่านระเบียงแห่งหนึ่ง ซึ่งเปิดออกไปเห็นทะเลสาบเตียนฉืออย่างชัดเจน ทางด้านขวามือเป็นประตูสำหรับเข้าถ้ำมังกร ซึ่งก็คือสถานที่ซึ่งนักพรตท่านหนึ่ง ได้ทำการสกัดหินเป็นทางเดินเอาไว้ เห็นใจในความมานะพยายามของท่าน ที่ใช้เวลาถึง ๗๐ ปีในการสร้างสำนักเขาซีซานแห่งนี้ ด้วยการสกัดบันไดทางขึ้นมา จนกระทั่งถึงบริเวณนี้ยังสกัดภูเขาทั้งลูกเป็นอุโมงค์ และสกัดแบบเอื้อเฟื้อมาก ก็คือเปิดเป็นช่องหน้าต่างให้อากาศเข้ามาได้อีกด้วย..!

เพียงแต่ว่าทางเดินและอุโมงค์ที่สกัดด้วยสิ่วอย่างหยาบ ๆ นั้น โดนมือโดนเท้าของมวลมหาประชาชนจีนมาเป็นสิบเป็นร้อยปี ทำให้ลื่นไปหมด แล้วช่วงนี้เป็นช่วงเดินลงอีกด้วย กระผม/อาตมภาพจึงต้องระวังตัวอย่างเต็มที่ ไม่เช่นนั้นถ้าพลาด มีหวังได้ลงบันไดหลายร้อยขั้นเป็นขั้นเดียวอย่างแน่นอน..!