[เถรี]

พวกเราขึ้นรถกันพร้อมเพรียงแล้ว ก็วิ่งย้อนกลับเข้ามาในตัวเมืองคุนหมิง เป็นระยะที่พระอาทิตย์ใกล้จะตกดินแล้ว รถเริ่มจะติดหนุบติดหนับ จนต้องอาศัยชมวิวข้างทางเพื่อแก้รถติด มาถึงบริเวณหน้า "เมืองโบราณกวนตู้" ก็ต้องลงจากรถแบบเร่งด่วน เพราะว่าเขาไม่ให้จอดแช่นานอย่างที่ว่าเอาไว้ ถ้าหากว่าจอดแช่เกินเวลา ก็สงสารว่าพลขับอาจจะต้องเสียสตางค์..!

เมื่อลงมาแล้ว บริเวณซุ้มประตูเข้าเมืองโบราณกวนตู้ "แม่หญิงเปิ้ล" ก็นัดแนะเวลาพวกเราว่าประมาณทุ่มครึ่งให้มารอกันตรงนี้ เมื่อเดินเข้าไปจนสุดทางถึงบริเวณเจดีย์แล้วก็ให้วนออกมา สินค้าอะไรบริเวณนี้ถ้าต้องการซื้อ ก็ต่อได้โดยไม่ต้องเกรงใจ..!

เมื่อถ่ายรูปหมู่กันเสร็จแล้ว พวกเราก็เดินเข้าไปด้านใน ซึ่งแสงสีต่าง ๆ เริ่มเปิดขึ้นทีละร้าน มีบรรดาร้านจำหน่ายสินค้าต่าง ๆ ซึ่งถ้าหากว่าเป็นร้านใหญ่ ก็ขายกันอย่างเป็นล่ำเป็นสัน อย่างเช่นว่าร้านจำหน่ายชาผู่เอ้อร์ ซึ่งมีชาราคาตั้งแต่ไม่กี่สิบหยวน ไปจนกระทั่งถึงหลายพันหยวน..! แล้วมีการแยกเป็นคำเล็ก ๆ พอชงในแต่ละครั้งอีกต่างหาก

มีร้านขายหินหยก ซึ่งแกะเป็นสัตว์มงคลเต็มไปหมด รวมทั้งกำไลตลอดจนกระทั่งจี้ต่าง ๆ มีร้านหนึ่งซึ่งจำหน่ายสินค้าเป็นรูปสัตว์มงคล ไม่ว่าจะเป็นม้า เป็นวัว เป็นควาย เป็นกวางก็ตาม หล่อขึ้นมาจากทองเหลือง แล้วลงสีอย่างประณีตงดงามเลยทีเดียว แต่ราคาก็แพงหูดับ ตัวละ ๑๖,๐๐๐ หยวนขึ้นไป..! เดินดูไปทีละส่วน ถ่ายรูปไปทีละร้าน จนไปสุดทางที่บริเวณเจดีย์เก่า ซึ่งอายุประมาณ ๕๐๐ กว่าปีแล้ว

พวกเราถ่ายรูปหมู่กันเท่าที่ตามมาทันถึงตรงนี้ แล้วเดินวนย้อนกลับออกมาทางเดิม ตอนนี้แสงสีต่าง ๆ เริ่มเปิดแบบ "จัดเต็ม" เนื่องเพราะว่าตะวันตกดินจนฟ้ามืดไปแล้ว ข้าวของต่าง ๆ ก็แลดูน่าซื้อน่าหามากขึ้น โดยเฉพาะหลายแห่งนั้น หลอกคนไทยให้เข้าไปด้วยการตกแต่งหน้าร้านด้วยเทวดาแบบไทยบ้าง ศิลปะแบบไทยบ้าง แต่พอเดินเข้าไปก็คือคนจีนล้วน ๆ นั่นเอง..!

จนกระทั่งย้อนกลับมาถึงบริเวณจุดนัดพบก็มืดสนิทแล้ว พวกเรารออยู่จนกระทั่งถึงเวลาทุ่มครึ่ง กว่าที่จะมาครบครัน แล้วเดินตาม "คุณน้ำทิพย์" ออกไปทางลานจอดรถ วิ่งไปจนกระทั่งถึงโรงแรมวีนัส อินเตอร์เนชั่นแนล โฮเต็ล ซึ่งอยู่ในบริเวณใจกลางเมือง ต้องฝ่ารถติดกันขนานใหญ่ เมื่อมาถึงปรากฏว่า บริเวณนี้มีเมืองใต้ดินด้วย..! เพราะว่าทั้งสองฝั่งถนนมีอุโมงค์ลงใต้ดินอยู่สองแห่ง ลักษณะเป็นซุ้มหลังคากระจกสีสวยงามเลยทีเดียว

เมื่อรับเอาคีย์การ์ดมาแล้ว "ท่านปิง" ก็ไปส่งกระผม/อาตมภาพจนถึงห้องพัก ซึ่งดำเนินการตามปกติก็คือเข้าห้องน้ำ แล้วเปิดน้ำจนร้อนที่สุดเท่าที่จะทนได้ราดเสียทั้งตัว คลายเมื่อยคลายขบแล้วก็แต่งตัวเรียบร้อย วันนี้ต้องทำการอธิษฐานจิตสำหรับสิ่งของต่าง ๆ ที่ซื้อมาด้วย จึงต้องแต่งตัวใหม่ให้รัดกุม ก่อนที่จะมุดเข้าใต้ผ้าห่ม แล้วส่งกำลังใจไปกราบขอบารมีพระ ให้ท่านเมตตาสงเคราะห์ด้วย

สำหรับวันนี้ก็ขอเรียนถวายพระภิกษุสามเณรของเรา และบอกกล่าวแก่ญาติโยมแต่เพียงเท่านี้

พระครูวิลาศกาญจนธรรม, ดร.
เสียงธรรมจากวัดท่าขนุน
วันเสาร์ที่ ๑๗ มกราคม พุทธศักราช ๒๕๖๙
(ถอดจากเสียงเป็นอักษร โดย เผือกน้อย)