[เถรี]

การปฏิบัติธรรมของเรานั้น ความจริงแล้วเป็นการปฏิบัติของบุคคลเดียว ที่บาลีท่านว่าเอาไว้ในมหาสติปัฏฐานสูตร ซึ่งเป็นหลักสูตรสำคัญมาก มีทั้งในทีฆนิกาย มีทั้งในมัชฌิมนิกาย มีทั้งในคัมภีร์วิสุทธิมรรค เนื้อหาเหมือนกันหมด ต่างกันตรงรายละเอียด ยาว สั้น กว่ากันเท่านั้น เนื้อหาไม่ได้ขาดแต่บางทีก็กระชับ เหมือนอย่างกับเนื้อกับกระดูกล้วน ๆ แทะยาก ควรใส่เนื้อใส่น้ำไปหน่อยหนึ่ง บาลีบอกว่า

เอกายโน อะยัง ภิกขเว ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย นี่คือหนทางหนึ่ง

มัคโค สัตตานัง วิสุทธิยา เป็นทางที่นำหมู่สัตว์ทั้งหลายเข้าถึงความบริสุทธิ์

โสกะปริเทวานัง สะมะติกกะมายะ สามารถก้าวข้ามความทุกข์โศกร่ำไรทั้งหลายได้

ทุกขะโทมะนัสสานัง อัตถังคะมายะ สามารถทำให้ความทุกข์ความโทมนัสเสียใจตกล่วงไปได้

ญายัสสะ อะธิคะมายะ ทำให้หลักธรรมต่าง ๆ เจริญขึ้น

จัตตาโร สติปัฏฐานา นี่คือสติปัฏฐานทั้ง ๔

กะตะมา จัตตาโร ทั้งสี่อย่างประกอบไปด้วยอะไรบ้าง ?

ขืนว่าต่อเดี๋ยวหมดทั้งพระสูตร..! บรรดานักปราชญ์รุ่นปัจจุบันมักจะแกล้งโง่แปลผิด..! ไปแปลว่าเป็นหนทางเดียวที่จะนำสัตว์ทั้งหลายไปสู่ความบริสุทธิ์ พูดง่าย ๆ ว่าทางอื่นไม่ใช่.. ถ้าหากว่าเป็นอย่างนั้น แล้วพระพุทธเจ้าจะตรัสถึงมรรคมีองค์แปดไปทำอะไร ? แล้วตรัสถึงหลักธรรมต่าง ๆ ตั้ง ๘๔,๐๐๐ พระธรรมขันธ์ไปทำอะไร ? ในเมื่อถ้าเป็นทางเดียวก็พูดอย่างเดียวไม่ดีกว่าหรือ ?

เอกะคือ หนึ่ง อายนะคือ หนทาง นี่เป็นหนทางหนึ่ง (ในหนทางทั้งหลาย) ไม่ใช่หนทางเดียว

รู้สึกว่านักปราชญ์รุ่นปัจจุบันเก่งกว่าอดีตเยอะมาก สามารถแปลเข้าข้างตัวเองได้ตลอด เพราะว่าตัวเองศึกษามาอย่างนี้ เพราะฉะนั้น..ของกูต้องเจ๋งที่สุด เอามันหนทางเดียวเลย คนอื่นไม่ต้องไปกัน..!