[เถรี]

ครั้นผ่านร้านขายของที่ระลึกเข้าไปแล้วจึงเห็นว่า บริเวณนี้เขาให้เข้าออกทางเดียว "คุณน้ำทิพย์" ชี้ให้ดูว่า พวกเราต้องเดินวนไปตามทางด้านขวามือ แล้วค่อย ๆ อ้อมไป จนถึง "อนุสาวรีย์เจ้าแม่หนี่วา" ซึ่งมีท่อนบนเป็นผู้หญิงหน้าตาเคร่งขรึมใจดี ส่วนท่อนล่างเป็นพญางู ตามตำนานจีนว่าเป็นผู้ให้กำเนิดมวลมนุษย์ เป็นที่นับถือของชาวน่าซีเป็นอย่างมาก แล้วถ้าใครจะอ้อมไปดูศาสนสถานของ "นิกายตงปา" ก็สามารถที่จะแยกขวาขึ้นไป แล้วค่อยย้อนกลับลงมา ถ้าใครไม่แยกขวาไป ก็ให้เดินออกทางซ้าย ลงมาในบริเวณที่เป็นหอสูงชมวิว แล้วย้อนกลับออกมาเส้นทางเดิม

กระผม/อาตมภาพเดินไปไม่กี่ก้าวก็ทึ่งมาก เนื่องเพราะว่าน้ำที่เขียวใสนั้นมีปลาสีทองแหวกว่ายอยู่เป็นพันตัว..! คิดว่าเป็น "ปลาหลี่ฮื้อ" แต่ว่า "คุณน้ำทิพย์" พูดภาษาไทยไม่ชัดว่า "แซงม่อง แซงม่อง" กระผม/อาตมภาพเพ่งดูแล้ว เห็นมีลายสีชมพูจาง ๆ อยู่ข้างตัวเป็นแถบยาว ถึงได้เชื่อว่าเป็นปลาแซลมอนจริง ๆ ไม่น่าเชื่อว่าคนจีนจะเพาะเลี้ยง "ปลาแซลมอนสีทอง" ได้มากมายขนาดนี้ เดินเข้าไปอีกไม่กี่ก้าว คราวนี้เป็นบ่อปลาแซลมอนสีดำ แต่ละตัวหากินกันอย่างมีความสุข

เมื่อมาถึงบริเวณอนุสาวรีย์เจ้าแม่หนี่วาแล้ว เห็นบรรดาสัตว์บริวารต่าง ๆ นั้น มี "ไอ้เคโระ" กบเขียวนั่งหน้ายิ้มอยู่ตัวหนึ่งด้วย พวกเรากรี๊ดกร๊าดเฮฮาถ่ายรูปกันใหญ่ กระผม/อาตมภาพจึงรวมทุกคนถ่ายรูปหมู่เสียอีกรอบหนึ่ง แล้วค่อยแยกตัวเดินต่อไปจนถึงบริเวณศาสนสถานของนิกายตงปา

เมื่อดูแล้วว่าไม่มีอะไรแปลก นอกจากที่มาที่ไป ซึ่งทำอยู่ในลักษณะพิพิธภัณฑ์ จึงได้ชวน "น้องเล็ก" (นางสาวจิราพร ซื่อตรงต่อการ) เดินแยกออกมาทางด้านหอสูง อาศัยที่ว่ากำลังขายังเหลือเฟือ จึงเดินรวดเดียวขึ้นไปบนยอดหอสูงซึ่งสูงมาก ทางด้านบนเขาทำเป็นจุดชมวิวที่เป็นลานกระจก สามารถมองเห็นได้รอบทิศทาง

เมื่อถ่ายรูปจนพอใจแล้ว กระผม/อาตมภาพก็เดินลงมายังด้านล่าง ครั้นกลับออกมาบริเวณร้านขายของที่ระลึก ได้บอกกับ "หลวงพ่อนิล" ว่า ไม่ต้องรีบออกไป ข้างนอกอากาศหนาวเพราะลมแรงมาก เดินดูของกันแล้วเห็นว่ามี "ไอ้บู้บี้" ตุ๊กตาหน้าผีเสียกบาลอยู่ ๒ ตัว มีอยู่ตัวหนึ่งซึ่งเป็นที่ฮิตที่สุดของประเทศจีน ก็คือทำมาจาก "ร้านป๊อปมาร์ท" กระผม/อาตมภาพถามราคาแล้ว ปรากฏว่าตัวละ ๒๕ หยวนเท่านั้น จึงได้ซื้อ "ไอ้บู้บี้" ตุ๊กตาหน้าผีเสียกบาลติดมือไป ๑ ตัว แล้วเดินออกไปหลบลมบนรถของเราบริเวณลานจอดรถ