ส่วนที่พวกเราชื่นชมมากก็คือเด็กสาวอายุแค่นั้น กล้าตัดสินใจทำในสิ่งที่ไม่มีใครคิดถึง ว่าจะสร้างเป็นโรงแรมหลังใหญ่ขนาดนี้..! และออกแบบได้สวยงามอลังการมาก เพียงแต่ว่าลักษณะค่อนข้างจะเฉพาะ เหมือนอย่างกับมาพักบ้านญาติตัวเองที่ออกแบบเป็นโรงแรม จึงทำให้ราคาค่อนข้างที่จะแตกต่าง อย่างเช่นว่าห้องที่กระผม/อาตมภาพพักอยู่นั้น ถ้าคิดเป็นเงินไทยก็ตกคืนละ ๒,๐๐๐ กว่าบาทเลยทีเดียว..!
ตรงจุดนี้ทำให้พวกเราทุกคนชื่นชมมาก ถ้ากระผม/อาตมภาพเป็นเด็กบ้านนอก เห็นอาคารสูงที่สุดแค่สองชั้น ไปเจออาคารสูงเป็นร้อย ๆ ชั้น ในตัวเมืองเซี่ยงไฮ้ ก็คงจะ "กลัวจนหัวหด" แต่สำหรับฉือมู่กลับกลายเป็นปลุกความฝันในตนเองขึ้นมา แล้วก็ลงมือทำในสิ่งที่ตนเองฝันเอาไว้
ส่วนของการตัดสินใจเช่นนี้ ก็ไม่ใช่ว่าเธอตัดสินใจโดยไม่มีความรู้ หากแต่ว่าถึงตัวเองจะเรียนมาน้อย แต่ด้วยความที่อุ้มลูกแกะไปให้นักท่องเที่ยวถ่ายรูปอยู่ทุกวัน เธอมั่นใจว่านักท่องเที่ยวที่มานั้น ถ้าหากว่ามีวิวทิวทัศน์ที่ดี ได้รับการบริการที่ดี และสถานที่ที่ดี ทุกคนย่อมมาพักอย่างแน่นอน อย่างเช่นโรงแรมแห่งนี้ ถ้าเราจองช้าก็จะไม่ได้อีกด้วย..!
เมื่อ "น้องเล็ก (นางสาวจิราพร ซื่อตรงต่อการ)" ลงมาถึง เห็นกระผม/อาตมภาพกำลังถ่ายรูปมุมต่าง ๆ ในห้องอาหาร ก็หายไปสักพัก แล้วมาบอกว่า "ฉือมู่กำลังทำอาหารอยู่" กระผม/อาตมภาพก็เลยเสียมารยาทเดินเข้าไปในครัว เห็นสาวน้อยร่างบางที่ใส่เสื้อโค้ตขนเป็ดตัวยาว กำลังตั้งหน้าตั้งตาผลิตอาหารเช้าให้ ดูเธอทำงานอย่างมีความสุขมาก
เมื่ออาหารเช้ามาถึง เป็นพวกไส้กรอก ไข่ดาว ตลอดจนกระทั่งข้าวต้ม และเส้นหมี่ร้อน ซึ่งอากาศเย็นขนาดนี้ มาวางไว้ครู่เดียว ก็สามารถที่จะยกซดได้เลย เพราะว่าเกือบจะกลายเป็นของเย็นไปแล้ว..!
ครั้นพวกเรารับประทานอาหารเช้าเรียบร้อยแล้ว กระผม/อาตมภาพก็ให้ "คุณน้ำทิพย์" มัคคุเทศก์ท้องถิ่น ไปเชิญตัวฉือมู่ออกมา แล้วมอบของที่ระลึก ซึ่งก็คือประคำมือที่บูชามาจากวัดหลวงเมืองลื้อ และทำการปลุกเสกแล้วนั่นเอง ตอนแรกอีกฝ่ายหนึ่งขอบคุณแบบธรรมดา แต่พอเปิดถุงเห็นเท่านั้นเอง ก็เกือบจะกระโดดโลดเต้น ลืมไปว่าตัวเองอายุ ๓๐ กว่าปีแล้ว ขอบคุณแล้วขอบคุณอีก จากนั้นก็ให้พวกเราถ่ายรูปหมู่รวมกัน
แล้วบอกว่าห้องที่กระผม/อาตมภาพอยู่นั้น จะมองเห็นวิวทะเลสาบน่าผ้าไห่ ซึ่งเป็นทะเลสาบที่มีอยู่เฉพาะในช่วงฤดูฝนจนถึงช่วงนี้เท่านั้น เนื่องเพราะว่าน้ำตื้นมาก ถ้าอากาศแล้งกว่านี้ น้ำจะลดลงแล้วกลายเป็นทุ่งหญ้า สามารถที่จะเลี้ยงวัว ม้า แพะ แกะ และจามรีได้ หรือใครจะปลูกผักปลูกข้าวก็สามารถที่จะทำได้เช่นกัน
__________________
........................
เกิดมาทั้งที เอาดีให้ได้ ตายไปทั้งที ฝากดีเอาไว้ อยู่ให้เขาเกรงใจ ไปให้เขาคิดถึง
จะเช มัตตา สุขังธีโร ปัญญาชน พึงสละสุขส่วนตน เพื่อสุขยิ่งใหญ่ของส่วนรวม
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย สุธรรม : เมื่อวานนี้ เมื่อ 01:16
|