[เถรี]

แต่ว่างานนี้ต่อราคาไม่ลง เขาขายตัวละ ๑๒๘ หยวน กระผม/อาตมภาพต่อราคา ๓ ตัว ๓๐๐ หยวน อย่างไรเขาก็ไม่ยอมลด..! แต่ว่าจะแถมโน่นแถมนี่ให้แทน กระผม/อาตมภาพให้ "น้องเล็ก" ช่วยต่อจนเขาคิดว่า "น้องเล็ก" เป็นคนจีนไปแล้ว..!

เมื่อคุยกันไม่รู้เรื่องในด้านราคาจึงได้ถอยออกมา "ไกด์ไก่" (นายฐนชล ทิมแสง) ซึ่งเป็นหัวหน้าทัวร์ครั้งนี้ จึงพาพวกเราไปนั่งร้านชานมจามรีแทน นั่งรออยู่นานมาก จึงได้มาแก้วใหญ่มหึมา ประมาณแก้วกาแฟสตาร์บัคส์ ๓ แก้วรวมกัน..! กระผม/อาตมภาพกระดกทีเดียวหมด..! ขณะที่คนอื่นค่อย ๆ จิบ เพราะแหยงในรสชาติบ้าง กลัวความร้อนบ้าง

จนกระทั่งเวลา ๓ ทุ่ม พวกเราค่อยเดินย้อนออกมา กระผม/อาตมภาพเดินไปก็ส่งรูปเข้ากลุ่มไลน์ไป เพื่อให้ "ไอ้ตัวเล็ก" ได้ลงรูปในลักษณะเรียลไทม์ จึงเดินเลยลานจอดรถ ข้ามถนนไปอีกด้านหนึ่ง จน "น้องเล็ก" ท้วงว่าไม่ใช่ด้านนี้ ครั้นหันกลับมาเจอ "คุณน้ำทิพย์" ที่บอกว่าด้านนี้ก็ไปได้ แล้วพาเลี้ยวขวาลัดเข้าไปเจอรถของพวกเราที่จอดอยู่

รถพาเราวิ่งข้ามเมืองไปประมาณ ๓๐ นาที มุดเข้าซอยที่กำลังขยายถนน ก็มาถึงบริเวณที่กระผม/อาตมภาพขอเอาไว้ ก็คือ "Aurora Hotel" หรืออีกชื่อหนึ่งก็คือ "Renqing Cimu Mei Court" ของ "ฉือมู่" สาวน้อยทิเบตอุ้มแกะในตำนานนั่นเอง ตอนนี้เป็น "หนี่เหลาป่าง" ก็คือ "เถ้าแก่หญิง" ไปแล้ว กู้เงินสร้างโรงแรมที่เป็นไม้สน สวยงามมาก ๆ พาบรรดาญาติ ๆ ออกมา นำเอาผ้าขะตะมาถวาย และต้อนรับแขกทุกคน

ครั้นเข้าไปแล้วก็ทำการแจกจ่ายกุญแจห้อง แต่ที่ขำมากก็คือ "ฉือมู่" ซึ่งเป็นคนนำกระผม/อาตมภาพกับ "ท่านปิง" ไปยังที่พัก ดันนำไปห้อง ๘๐๘ แทนที่จะเป็น ๘๐๑ เมื่อเปิดประตูห้องไม่ได้จึงสงสัย แล้วมาดูเบอร์ห้องที่คีย์การ์ดอีกทีหนึ่ง ครั้นเห็นว่าเป็นห้อง ๘๐๑ ก็ขอโทษขอโพยเป็นการใหญ่ แล้วพากระผม/อาตมภาพไปส่งจนถึงที่ "ท่านปิง"ที่หอบข้าวของทุกอย่างมาให้ วางข้าวของและดูความเรียบร้อยแล้ว ก็ขอตัวกลับไปยังห้องของตนเอง

กระผม/อาตมภาพเห็นมีอ่างอาบน้ำใบใหญ่ จึงจัดการเปิดน้ำร้อนลงไปก่อนเลย ครั้นปิดม่านหน้าต่างทุกแห่งเสร็จเรียบร้อยแล้ว ก็ลงไปแช่น้ำร้อน ยังไม่ทันที่น้ำร้อนจะท่วมหน้าแข้ง ก็มีเสียงเคาะประตูปัง ๆ กระผม/อาตมภาพจึงบอกไปในกลุ่มไลน์ว่ากำลังแช่น้ำร้อนอยู่ "ไกด์ไก่" ถึงได้บอกว่า "เจ้าหน้าที่เขานำเอาน้ำดื่มมาเพิ่มให้หลวงพ่อครับ" กระผม/อาตมภาพบอกให้วางเอาไว้หน้าห้องนั่นแหละ แช่น้ำเสร็จแล้วจะออกไปรับเอง

เมื่อขึ้นจากน้ำมา แต่งตัวเรียบร้อยแล้ว จึงนำน้ำมาต้มชาเตรียมการเอาไว้ เมื่อตื่นขึ้นมาจะได้มีน้ำฉัน นับว่าทาง "ฉือมู่" รอบคอบมาก เมื่อได้รับข้อมูลว่ากระผม/อาตมภาพฉันน้ำมาก เห็นว่าสองขวดไม่น่าจะพอ จึงรีบนำเอามาอีกสองขวดเพิ่มเติมให้ ขอเจริญพรขอบคุณเอาไว้ ณ ที่นี่

เมื่อทุกอย่างเรียบร้อยแล้ว กระผม/อาตมภาพก็เสียบชาร์จพาวเวอร์แบงค์เอาไว้ จากนั้นก็ใส่ถุงเท้า ตลอดจนกระทั่งเครื่องกันหนาวครบถ้วนสมบูรณ์ ขึ้นสู่เตียงนอน แผ่เมตตาต่อเจ้าที่เจ้าทางทั้งหลาย แล้วนอนบังคับลมหายใจยาว ๆ เพื่อให้ออกซิเจนเพียงพอในการเลี้ยงตัวเอง ไม่เช่นนั้นก็คงต้องเปลืองออกซิเจนกระป๋องอย่างแน่นอน..!

สำหรับวันนี้ก็ขอเรียนถวายพระภิกษุสามเณรของเรา และบอกกล่าวแก่ญาติโยมแต่เพียงเท่านี้

พระครูวิลาศกาญจนธรรม, ดร.
เสียงธรรมจากวัดท่าขนุน
วันพุธที่ ๑๓ มกราคม พุทธศักราช ๒๕๖๙
(ถอดจากเสียงเป็นอักษร โดย เผือกน้อย)