[เถรี]

ครั้นออกมาถึง ยังไม่ทันที่จะทำอะไร เจ้าของร้านถ่ายรูปซึ่งมีนกยูง ๖ ตัว ซึ่งตอนนี้มีคู่แข่งเป็นเจ้าของร้านหญิง ที่มีนกยูง ๒ ตัวมาขอให้นักท่องเที่ยวถ่ายรูปเช่นกัน นำรูปที่ถ่ายไว้มาให้เลือก กระผม/อาตมภาพเลือกมารูปเดียวที่ตนเองต้องการ เพราะว่าเขามีทั้งรูปหมู่ รูปเดี่ยว ที่แอบถ่ายบ้าง ตั้งใจถ่ายคณะของพวกเราบ้าง "ท่านปิง" จัดการซื้อรูปหมู่ถวายกระผม/อาตมภาพมาอีกรูปหนึ่ง เห็นการทำงานของช่างถ่ายรูปคนนี้แล้วก็รู้สึกสงสาร เพราะว่าภรรยาค่อนข้างจะเข้มงวดและเค็มมาก..! ก็คือไล่ตามจิกเงินจากกระเป๋าเจ้าของร้านถ่ายรูปเลยทีเดียว พวกเราจึงหัวเราะ ขำก็ขำ เห็นในความทุกข์ของเขาก็เห็น..!

เมื่อนั่งรอกันอยู่ข้างนอก จนกระทั่งพวกเรามากันครบแล้ว เพิ่งจะเวลาประมาณ ๑๐.๒๐ น. เมืองจีน "ลูกกิฟท์"นิมนต์ไปขึ้นรถที่บริเวณลานจอดรถ พวกเราจะต้องไปที่ภัตตาคารเพื่อฉันเพลเลย เป็นการฉันเพลหรือรับประทานอาหารกลางวันก่อนเวลาเล็กน้อย เนื่องจากว่าเรายังจะต้องนั่งรถไฟความเร็วสูงกลับไปเมืองคุนหมิงอีกหลายชั่วโมง

เหตุที่ต้องนั่งรถไฟมาและนั่งรถไฟกลับครั้งละหลายชั่วโมงนั้น ก็เพราะว่าเวลาของกระผม/อาตมภาพที่ว่างพอจะเดินทางมาได้นั้น ไม่ตรงกับจังหวะเวลาซึ่งมีเครื่องบินลงที่สิบสองปันนา ทำให้ทาง "ลูกกิฟท์" ไม่สามารถจะหาซื้อตั๋วเครื่องบิน เพื่อนำคณะเราวิ่งลงมาโดยตรงได้ แล้วกระผม/อาตมภาพก็แจ้งกับทาง "ลูกกิฟท์" ไปด้วยว่า "จะต้องมาสิบสองปันนาให้ได้" เพื่อที่จะกวาดแหล่งเที่ยวสำคัญในมณฑลยูนนานให้หมดไปเลยทีเดียว ไม่ต้องเสียเวลาคาใจเดินทางมากันใหม่ จึงทำให้เจอทริปที่ต้องนั่งรถไฟมาและนั่งรถไฟกลับครั้งละหลายชั่วโมงแบบนี้

ต้องขออภัยทุกท่านเป็นอย่างยิ่ง เพราะว่าเวลาที่จำกัดของตนเอง ไม่สามารถจะขยับเลื่อนเข้าออกได้ ทำให้ทุกคนมีประสบการณ์นั่งรถไฟความเร็วสูงกันเพิ่มขึ้น และเสียเงินเพิ่มโดยใช่เหตุ..!

เรามาถึง "ภัตตาคารม่านเฟยหลง" ขึ้นไปข้างบนแล้วถึงเห็นว่าเป็นภัตตาคารอาหารพื้นเมืองแบบไตลื้อ ก็คือเป็นการนั่งล้อมโต๊ะขนาดใหญ่ลักษณะขันโตก แต่เขาจัดแบบโต๊ะจีนก็คือมีสองชั้น ชั้นนอกสำหรับวางถ้วย วางตะเกียบ วางแก้วน้ำ ส่วนชั้นในเป็นโต๊ะหมุนได้แบบโต๊ะจีนนั่นเอง แต่ของพวกเรานั้นต้องเดินเข้าไปทางด้านในอีกช่วงหนึ่ง ซึ่งค่อนข้างจะสงบเงียบมาก