[เถรี]

ส่วนใหญ่แล้วพอพวกเรารู้มาก จัดอยู่ในประเภท "ดีชั่วรู้หมดแต่มักจะอดไม่ได้" แล้วกิเลสก็มีมายามาก จะอยู่ในลักษณะว่า "คราวที่แล้วยังทำได้เลย"

ในเมื่ออยู่ในจำพวกนั้น จึงกลายเป็นว่าเอาดีไม่ได้สักที เป็นลักษณะของคนขึ้เกียจ พระพุทธเจ้าตรัสเอาไว้ว่า ลักษณะของคนขี้เกียจประกอบไปด้วย
๑. มักอ้างว่าหนาวนัก
๒. มักอ้างว่าร้อนนัก
๓. มักอ้างว่าหิวนัก
๔. มักอ้างว่ากระหายนัก
๕. มักอ้างว่าสายเสียแล้ว
๖. มักอ้างว่ายังเช้าอยู่

สรุปแล้วอ้างได้ทุกเรื่อง..! ในเมื่อหาทางอ้างให้กิเลสขึ้เกียจได้ ก็แปลว่าเรากลายเป็นทาสกิเลส แล้วจะไปประกาศตัวว่าเป็นศากยบุตรพุทธชิโนรส เป็นลูกศิษย์พระพุทธเจ้า พูดไปก็ให้กิเลสมหัวเราะเยาะเสียเปล่า ๆ..!

พระพุทธเจ้าทรงทำความเพียรชนิดเอาชีวิตเข้าแลก ๖ ปีเต็ม ๆ ไม่มีใครทรมานพระองค์ยิ่งไปกว่านี้อีกแล้ว เราที่อ้างว่าเป็นศากยบุตรพุทธชิโนรส เป็นลูกพระพุทธเจ้า เป็นผู้เชื่อฟังพระพุทธเจ้า เราทำแบบท่านหรือยัง..?

ของบางอย่างไม่ว่าจะเป็นพระพุทธเจ้าก็ดี พระอรหันต์ก็ดี หรือว่าครูบาอาจารย์ที่สืบ ๆ กันมาจนถึงยุคนี้ก็ตาม ท่านทำเป็นแบบเป็นอย่างเอาไว้ ก็เพื่อให้พวกเราเลียนแบบและทำตาม ไม่ใช่ให้พวกเราไปชื่นชมว่า "ท่านเก่งอย่างนั้น ท่านดีอย่างนี้" แต่กูไม่ทำอย่างท่านหรอก..มันเหนื่อย..! แล้วชีวิตนี้จะเอาดีได้ไหม ?

ก็เป็นเรื่องแปลกที่ว่ากิเลส มันชัก มันจูง มันดึงจมูก สนตะพายเรายิ่งกว่าวัวกว่าควาย แต่เรากลับตามมันต้อย ๆ แต่โดยดี..! ส่วนพระพุทธเจ้าท่านบอกว่าสิ่งนี้ควรละ สิ่งนั้นควรประพฤติ เรากลับไม่ใส่ใจ ไม่มีใครบังคับ ถ้าประเภทนี้หลวงพ่อฤๅษีฯ วัดท่าซุง ท่านใช้คำว่า "ไอ้พวกสันดานขี้ข้า ไม่โดนหวายลงหลังไม่ขยับ"..!