[เถรี]

ก่อนปฏิบัติธรรมช่วงเช้า วันพฤหัสบดีที่ ๑ มกราคม ๒๕๖๙

เมื่อคืนเราก็ส่งท้ายปีเก่า วันนี้ก็ต้อนรับปีใหม่แล้ว ไม่เห็นมีอะไรแปลกไปเลย..! สรุปก็คือ ไม่ว่าจะมีหน้าที่การงานอะไรเพิ่มเติมมาก็ตาม ส่วนที่สำคัญที่สุดก็คือการรักษากำลังใจของเรา ให้อยู่ในกรอบของทาน ของศีล ของภาวนาให้ดี

ไม่ใช่ว่าพอมีสิ่งอื่นเข้ามาขัด เข้ามาในระหว่างกลาง เราก็ไหลตามไป จนกระทั่งหลงลืมว่าเป้าหมายในชีวิตของเราคืออะไร ? ถ้าอยู่ในลักษณะนี้เราจะเป็นบุคคลประเภทเอาดีได้ยาก หรือเรียกเป็นภาษาบาลีได้ว่า "อภัพบุคคล" เป็นบุคคลที่แม้แต่พระพุทธเจ้าก็โปรดไม่ขึ้น

สมัยกระผม/อาตมภาพเด็ก ๆ มีอยู่สองประโยคที่ผู้ใหญ่จะใช้กับเด็กอยู่เสมอ ก็คือ "ทำชั่วมาก ๆ จะตกนรกใต้เถรเทวทัต" เพราะว่าพระเทวทัตตกอเวจีมหานรก ซึ่งถือว่าลึกที่สุดแล้ว ยังจะตกนรกใต้เถรเทวทัตอีก ก็แปลว่าต้องลงโลกันตมหานรกเท่านั้น..! อีกประโยคหนึ่งก็คือว่า "อย่าทำตัวเป็นคนที่พระพุทธเจ้าโปรดไม่ขึ้น" พูดง่าย ๆ ก็คือขนาดพระพุทธเจ้ายังโปรดไม่ได้ ก็ไม่ต้องไปหวังแล้วว่าใครจะช่วยเราได้..!

จึงเป็นเรื่องที่พวกเราทั้งหลายต้องมีสำนึกอยู่เสมอว่า เราทั้งหลายนั้นเดินอยู่บนกองทุกข์ ที่แผดเผาเราให้เร่าร้อนอยู่ตลอดเวลา ต้องเร่งรัดนำพาตนเองออกไปให้พ้นโดยเร็วที่สุด ไม่ใช่เดินไปสามก้าวก็นอน "ทอดหุ่ย" สบายใจ เดินไปอีกหน่อยเจอสิ่งหน้าสนใจหยุดดูเสียหน่อย ถ้าลักษณะแบบนี้ก็จัดอยู่ในประเภทที่พระพุทธเจ้าโปรดไม่ขึ้น..!

ส่วนใหญ่พวกเราเป็นพวกรู้มาก ศึกษามามาก ครูบาอาจารย์มาก แล้วก็เรื่องมาก..! ก็คือมีข้อแม้ไปสารพัด กระผม/อาตมภาพเจอเด็กวัยรุ่นคนหนึ่ง จะเข้าวัดก็ได้ แต่พ่อแม่ต้องซื้อรถกระบะให้ ถ้าประเภทนี้เป็นกระผม/อาตมภาพก็ปล่อยไปอยู่เป็นเพื่อนเทวทัตไปเถิด ไม่เห็นต้องไปขอร้องให้เข้าวัดเลย..!