[เถรี]

เมื่อปิดการแสดงแล้ว พวกเราออกมาทางด้านนอก "แม่หญิงเปิ้ล" สอบถามความต้องการแล้ว ทุกคนสละสิทธิ์ในการเดินช็อปปิ้ง..! เนื่องเพราะว่าเป็นเวลา ๔ ทุ่มกว่าของประเทศจีนเข้าไปแล้ว ขอไปยังโรงแรมที่พักเลยดีกว่า

เมื่อไปถึง โรงแรม King World Xishaungbanna Hotel กระผม/อาตมภาพได้ห้องหมายเลข ๘๖๐๒ "ท่านปิง" นำหน้าไปด้วยความมั่นใจ กดลิฟท์ขึ้นไปถึงชั้น ๘ ผลปรากฏว่ากลายเป็น VIP Lounge ซึ่งเป็นที่จัดเลี้ยงอาหารต่าง ๆ..! ถามเจ้าหน้าที่แล้ว เจ้าหน้าที่บอกว่า "ที่นี่แหละ..!" แต่ดันไม่บอกว่าเป็นที่ไหน..!? จนกระทั่งเดินอ้อมไปเจอฝ่ายประชาสัมพันธ์ เขาถึงได้บอกว่า "ลิ่วโหลว" ก็คือชั้น ๖ แปลว่าทะลึ่งเอาเลข ๘ ที่เป็นเลขมงคลของเขาเอามาขึ้นหน้าไว้เฉย ๆ แล้วลิฟท์ก็ดันมีชั้น ๘ อีกต่างหาก พวกเราก็เลยหลงทางไปเกือบทุกรูป..!

กระผม/อาตมภาพมาถึงห้องพักของตนเองแล้ว ไม่สามารถที่จะเปิดเครื่องปรับอากาศได้ ครั้นตรวจสอบแล้วจึงเห็นว่า ทางโรงแรมเปิดหน้าต่างให้อากาศถ่ายเทแทน แล้วตอนนี้อากาศก็อยู่ที่ ๑๔ องศาเซลเซียส แต่รู้สึกอุ่นสบายเหมือนอย่างกับมีฮีตเตอร์..! จึงทำการบันทึกเสียงธรรมจากวัดท่าขนุนเอาไว้ แล้วจัดการต้มน้ำร้อนไว้สำหรับฉันในคืนนี้ จากนั้ขึ้นสู่ที่นอน อุทิศส่วนกุศลให้แก่เจ้าที่เจ้าทางทั้งหลายที่ช่วยอำนวยความสะดวกต่าง ๆ

เห็น "ท่านปู่ท้าวเวสสุวรรณ" และ "ท่านพี่อสุรินทราหู" ซึ่งตั้งใจเชิญมาโดยตรงตั้งแต่ก่อนเดินทาง ตลอดจนกระทั่งบรรดาเจ้าที่เจ้าทางต่าง ๆ ที่คอยดูแลอยู่รอบที่พัก ก็รู้สึกเบาใจ ส่งจิตขึ้นไปกราบพระบนพระนิพพาน

สำหรับเช้านี้พวกเรานัดปลุกกันตอน ๖ โมงเช้า วางกระเป๋าที่ล็อบบี้ตอน ๗ โมง แล้วไปรับประทานอาหารด้วยกัน ตอน ๘ โมงล้อจะหมุน นำพวกเราไปขึ้นรถไฟความเร็วสูงกลับไปยังเมืองคุนหมิง แต่ไม่ได้พักที่คุนหมิง หากแต่ว่าจะเลยไปพักที่เมืองฉู่ฉง ซึ่งจะต้องวิ่งต่อไปอีกอย่างน้อย ๒ ชั่วโมง เมื่อถึงเวลาแล้ว มีอะไรก็จะได้ "บอกเล่าเก้าสิบ" ให้พวกเราได้ฟังกันต่อไป

สำหรับวันนี้ก็ขอเรียนถวายพระภิกษุสามเณรของเรา และบอกกล่าวแก่ญาติโยมแต่เพียงเท่านี้

พระครูวิลาศกาญจนธรรม, ดร.
เสียงธรรมจากวัดท่าขนุน
วันจันทร์ที่ ๑๒ มกราคม พุทธศักราช ๒๕๖๙
(ถอดจากเสียงเป็นอักษร โดย เผือกน้อย)