[เถรี]

พวกเรามาถึงสถานีรถไฟความเร็วสูงสิบสองปันนา เวลา ๑๙.๑๕ น. ของทางประเทศจีน ถ้าเป็นเวลาบ้านเราก็เป็นเวลา ๑๘.๑๕ น. นั่นเอง กระผม/อาตมภาพรีบเข้ารายการ "เสียงธรรมจากมหาจุฬาอาศรม" แล้วแจ้งเข้าไปในช่องแช็ตว่า "อยู่ในระหว่างเดินทางในประเทศจีน ขออนุญาตปิดหน้ากล้อง" เพราะว่าถ้าภาพส่ายไปส่ายมา คนดูอาจจะเวียนหัวก็ได้ เมื่อลงมาข้างล่าง พวกเราก็ใจชื้นขึ้นมาก เพราะว่าอากาศที่นี่อยู่ที่ ๑๔ องศาเซลเซียส รู้สึกว่าอุ่นสบายทีเดียว จนกระทั่ง "หมอมุก" (แพทย์หญิงรุจิรา งามพฤกษ์วานิชย์) วิ่งหาซื้อไอศกรีมมากินเสียอย่างนั้น..!

เมื่อพวกเราพร้อมแล้วก็ตรงไปยัง "โรงละครแห่งชาติเมืองสิบสองปันนา" ไปถึงก็เข้าห้องน้ำก่อนเป็นอันดับแรก เสร็จสรรพเรียบร้อยแล้ว "แม่หญิงเปิ้ล" ทำการนัดหมายว่า ออกมาแล้วจะต้องรอกันที่ตรงไหน ? ใครที่จะเดินช็อปปิ้งบริเวณ "ตลาด ๙ จอม ๑๒ เชียง" ให้แยกไปรอที่ตรงไหน ? ใครที่จะขึ้นรถกลับไปโรงแรมที่พักเลย ต้องไปรอทางด้านไหน ? และแจ้งว่ารถตู้ซึ่งบรรทุกกระเป๋าตามเรามานั้น ยังมาไม่ถึงโรงแรม เนื่องเพราะว่ารถไฟความเร็วสูงมาถึงก่อนหลายชั่วโมง แล้วพาพวกเราเข้าไปชม "การแสดงโชว์พาราณสี" ซึ่งเป็นการแสดงโชว์ของบรรดาชาติพันธุ์ต่าง ๆ จำนวน ๑๒ เผ่าพันธุ์ ที่อาศัยอยู่ในเมืองสิบสองปันนาแห่งนี้

ปกติแล้วการแสดงโชว์นั้นจะมีแค่รอบเดียว แต่ว่าวันนี้ไม่ทราบว่าเกิดอะไรขึ้น "แม่หญิงเปิ้ล" ใช้คำพูดว่า "คณะของเราโชคดีมีพระนำ" เขาก็เลยมีให้อีกรอบหนึ่ง แต่ว่าเปิดเวลา ๒ ทุ่มครึ่งของทางประเทศจีน ก็คือเวลาทุ่มครึ่งของบ้านเรา

ตอนแรกพอเข้าไป "คุณน้ำทิพย์" ก็จะให้ไปนั่งตั้งแต่หัวแถวเบอร์แรกมาจนถึงท้ายแถว กระผม/อาตมภาพถามว่า "บริเวณนี้เป็นที่นั่งของคณะเราทั้งหมดหรือไม่ ?" เมื่อทราบว่าเป็นที่นั่งของคณะของเราทั้งหมด จึงขอขยับไปที่นั่งซึ่งมองเห็นกลางเวที โดยที่ "คุณตั้ว" (นายวีรวัฒน์ ตะล่อมสิน) แฟนของ "คุณไก่" (โสภา ตั้งอธิคม) มานั่งปิดด้านหนึ่ง "ทิดเทิด" (นายเทิดพงศ์ สุวรรณเพ็งมาก) ไปนั่งปิดอยู่อีกด้านหนึ่ง แล้วบรรดาสุภาพสตรีทั้งหลายค่อยนั่งต่อทั้งด้านหัวและด้านท้าย

การแสดงนั้นตรงเวลาก็จริง แต่เป็นการเริ่มต้นด้วยการประมูลลายมือหนังสือจีน ซึ่งเขียนเป็นคำมงคลต่าง ๆ ประมาณว่า "บ่วงสื่อยู่อี่" ในภาษาแต้จิ๋ว หรือ "หว่านสื่อหรูอี้" ในภาษาจีนกลาง ก็คือสรรพสิ่งสมปรารถนา เหล่านั้นเป็นต้น มีการกระตุ้นเร้าให้บรรดาท่านผู้ที่ต้องการมีอารมณ์ร่วมอีกต่างหาก เลยกลายเป็นแย่งชิงกันยกมือหรือตะโกนบอก ใครเร็วกว่าคนนั้นก็ได้ไป..!