[เถรี]

เรื่องพวกนี้ การทดสอบกำลังใจเขาต้องการแค่ดูว่าเราจะขุ่นมัวหรือไม่ ? ปล่อยวางได้หรือไม่ ? กระผม/อาตมภาพที่ทำใจแล้วว่า "ไม่มีกระบอกน้ำก็ไม่เป็นไร เบาดีเสียอีก" จึงสอบผ่าน แต่ถ้าท่านทั้งหลายโดนทดสอบกำลังใจในลักษณะแบบนี้ โปรดระมัดระวังเอาไว้ให้มาก เนื่องเพราะว่าเวลาที่เราหิว เวลาที่เราง่วง เวลาที่เราเหนื่อย จะเป็นเวลาที่กำลังใจของเราเสียความมั่นคงได้ง่ายที่สุด..!

เมื่อพวกเราพร้อมกันแล้ว ก็ถ่ายรูปหมู่บริเวณรูปปั้นพญาไมยราพณ์ แล้วก็เข้าไปช่อง Fast Track เพื่อทำการเช็คอิน ซึ่งก็เหมือนเดิม คือพวกเราผ่าน ตม.ไปช้ากว่าพวกที่เข้าทางช่องธรรมดามาก ครั้นผ่านมาจนครบแล้ว จึงเดินไปรอที่ประตูขึ้นเครื่อง F3 กระผม/อาตมภาพเดินหาตู้น้ำ เพื่อที่จะเติมน้ำร้อนใส่กระบอก เนื่องเพราะรู้ดีว่าถ้ามีน้ำติดกระบอกมาด้วยก็คงจะสูญเปล่า จึงได้ฉันหมดไปตั้งแต่ด้านนอกแล้ว..!

พวกเรานั่งรอจนได้เวลา เจ้าหน้าที่ก็มานิมนต์ให้ขึ้นเครื่อง ครั้นขึ้นไปถึงเรียบร้อยแล้ว ก็เห็น "หลวงปู่ไห่ทง" ซึ่งเคยรู้จักมักคุ้นกันตั้งแต่หลายทริปก่อนของเมืองจีน หลวงปู่แจ้งว่า "มารับ..ไม่ต้องห่วงเรื่องความปลอดภัย" จึงได้น้อมกราบหลวงปู่ด้วยความขอบคุณเป็นอย่างยิ่ง

เจ้าหน้าที่บนเครื่องบินไม่มีพูดภาษาไทยเลย นอกจากภาษาจีนกับภาษาอังกฤษ เมื่อเครื่องขึ้นได้พักหนึ่ง เขาก็ทำการแจกอาหารเช้า ตามมาด้วยชาร้อนอีก ๑ แก้ว กระผม/อาตมภาพกวาดเรียบ ยกเว้นโยเกิร์ตที่ฉันไม่เป็น จึงถวายให้ "ท่านปิง" ไป แล้วก็นั่งภาวนาส่งกำลังใจอุทิศส่วนกุศลให้กับเจ้าที่เจ้าทางตลอดเส้นทาง และท่านที่รักษาอากาศยานลำนี้ ขอให้ท่านทั้งหลายอนุโมทนา และอำนวยความสะดวกปลอดภัยให้กับพวกเราทุกคนด้วยเถิด

จากที่ได้ยินว่าเครื่องจะไปถึงในเวลา ๓ ชั่วโมง ๕๐ นาทีโดยประมาณ ปรากฏว่าพวกเราไปถึงก่อนเวลานานมาก แต่ว่าไปช้าตรงขั้นตอนการตรวจคนเข้าเมือง เนื่องเพราะว่าเจ้าหน้าที่ตรวจคนเข้าเมืองนั้น ดันไปอยู่ในช่องที่เครื่องไม่ค่อยจะดี "น้องเล็ก" (นางสาวจิราพร ซื่อตรงต่อการ) ต้องปั๊มนิ้วมือแล้ว ปั๊มนิ้วมืออีก ท้ายที่สุดก็ผ่านไปได้คนเดียว ที่เหลือต้องย้ายไปใช้ช่องใหม่ เพื่อใช้เครื่องใหม่กันทั้งแถว กว่าจะหลุดออกมาได้ก็ถือว่าช้ามาก..!