[เถรี]

ก่อนปฏิบัติธรรมช่วงเช้า วันพุธที่ ๓๑ ธันวาคม ๒๕๖๘

การบวชปฏิบัติธรรมงวดนี้ เท่ากับเป็นรุ่นแรกของปี ๒๕๖๙ ซึ่งก็จะมีแนวปฏิบัติเหมือนกัน ก็คือบวชปฏิบัติธรรมส่งท้ายปีเก่า สร้างกุศลรับปีใหม่ ในระหว่างนั้นก็มีการสวดมนต์ข้ามปี ใส่บาตรสร้างกุศลร่วมกัน

สภาพจิตของคนเรามีปกติไหลลงต่ำเสมอ จึงต้องพยายามที่จะทำอย่างไรให้สภาพจิตของเราคงตัว หรือว่าก้าวขึ้นสู่ที่สูง ซึ่งเป็นเรื่องที่แต่ละคนจะต้องมีเทคนิค หรือวิธีการเฉพาะตน ในการประคับประคองรักษากำลังใจ ให้อยู่ในด้านดีมากกว่าด้านที่ชั่ว

สภาพจิตของเราเหมือนกับเก้าอี้ที่นั่งได้คนเดียว ถ้าความชั่วเข้าไปยึดไว้ก่อน ความดีก็เข้าไม่ได้ จึงควรอย่างยิ่งที่จะต้องรีบนำความดีเข้าไปสู่ใจ เพื่อที่ความชั่วทั้งหลายจะได้มากล้ำกรายไม่ได้ และเป็นสิ่งที่เราท่านทั้งหลายจะต้องระมัดระวังรักษาอยู่ตลอดชีวิต ไม่ใช่มาทำเฉพาะช่วงส่งท้ายปีเก่าต้อนรับปีใหม่ ส่วนที่เหลือปล่อยไปแล้วแต่เวรแต่กรรม ถ้าอย่างนั้นโอกาสที่จะพลาดลงอบายภูมิมีสูงมาก..!

ต้องหมั่นฝึกฝนกำลังใจของตนเองให้เคยชินกับการสร้างความดี ไม่ว่าจะเป็นทาน เป็นศีล เป็นภาวนาก็ตาม เนื่องเพราะว่าถ้าจิตมีความเคยชินเราก็จะไม่รู้สึกว่างานนั้นหนัก แต่ถ้าเป็นการเริ่มต้นใหม่ ๆ สภาพจิตยังไม่เคยชิน เราจะรู้สึกว่างานนั้นหนักมาก

ถ้าหากว่าท่านทั้งหลายเป็นอย่างอาตมภาพ ก็คงจะทำอะไรไม่ถูกกันพอดี อย่างเมื่อตีสามครึ่งก็ลงมาเริ่มนำทุกคนปฏิบัติธรรมช่วงเช้ามืด หลังจากที่ทำวัตรสวดมนต์กันเรียบร้อยแล้ว ก็ออกบิณฑบาต เสร็จจากบิณฑบาต ก็มานำพวกเราสมาทานพระกรรมฐานเพื่อเข้าสู่การปฏิบัติธรรมช่วงสาย เสร็จแล้วอาตมภาพต้องรีบวิ่งไปยังวัดห้วยเจริญ ซึ่งห่างจากที่นี่ ๓๐ - ๔๐ กว่ากิโลเมตร เพื่อไปร่วมพิธีเปิดงานปิดทองฝังลูกนิมิตอุโบสถใหม่ของวัดห้วยเจริญ

ใช้คำว่า อุโบสถใหม่ ไม่ได้แปลว่าเขามีของเก่า หากแต่แปลว่ามีแต่ของใหม่จริง ๆ และเป็นอุโบสถเจ้าปัญหาอยู่หลายปี เนื่องเพราะว่าผู้ถวายที่ให้สร้างวัดมีสองเจ้า เจ้าหนึ่งที่ดินเป็นโฉนด อีกเจ้าหนึ่งที่ดินเป็น ส.ป.ก. ซึ่งกฎเกณฑ์กติกาของ ส.ป.ก. ก็ระบุเอาไว้ชัดเจนแล้วว่าห้ามจำหน่ายจ่ายโอน ยกเว้นให้ทายาทของตน ปรากฏว่าเจ้าอาวาสไปรีบสร้างอุโบสถเสียก่อน ไม่ทราบเหมือนกันว่ากลัวเขาเอาที่คืนหรืออย่างไร ?