ถาม : ในมัณฑัพยชาดก พระโพธิสัตว์เสวยพระชาติเป็น กัณหาทีปายนดาบส ได้มีพ่อแม่ลูกมากราบท่านดาบส ปรากฏว่าลูกถูกงูพิษกัด ดาบสได้ทำสัจกิริยาว่า ท่านยินดีในการบวชแค่ ๗ วันแรก ถึงท่านจะไม่ยินดีในการบวชแล้ว แต่ท่านทนอยู่ในเพศบรรพชิตมา ๕๐ กว่าปี ด้วยความสัจนี้ขอความสวัสดีจงมีแก่ยัญญทัตกุมาร (เด็กที่ถูกงูกัด) พิษจงคลาย ยัญญทัตกุมารจงรอดชีวิต ผลคือยัญญทัตกุมารลืมตา แล้วเรียกแม่แล้วก็พลิกนอน ดาบสท่านกล่าวว่า กำลังท่านทำได้เท่านี้ หากดาบสโพธิสัตว์ตั้งสัจกิริยาในเรื่องอื่นแล้วให้เด็กหายจากพิษจะมีผลมากขึ้นกว่าเก่าหรือไม่ครับ ?
ตอบ : การตั้งสัจจะ คือกล่าวถึงความจริงของตน ถึงเป็นเรื่องอื่น กำลังบารมีของผู้นั้นมีเท่าไรก็ได้ผลเท่ากัน
ถาม : ถ้าดาบสอ้างคำสัตย์เรื่องไม่ยินดีในบรรพชาแต่ยังทนอยู่ดังกล่าวนี้ ไปใช้เรื่องอื่นหลังจากที่ทำสัจกิริยาช่วยยัญญทัตกุมารไปแล้ว สัจกิริยานั้นจะมีผลอีกครั้งหรือไม่ครับ ?
ตอบ : ใช้กี่ครั้งก็ได้ แต่..การยุ่งกับ "กรรมของผู้อื่น" ถึงเวลารับผลแทนกรุณาอย่าโวย..!
|