[เถรี]

เมื่อไปถึงก็มีการเจริญพระพุทธมนต์ แล้วท่านนายอำเภอคนใหม่ นายอนุสรณ์ สง่าแสง ก็อ่านประกาศพระราชทานวิสุงคามสีมา เท่สุด ๆ "อันดับที่ ๑ วัดห้วยเจริญศรัทธาราม หมู่ที่ ๗ ตำบลห้วยเขย่ง อำเภอทองผาภูมิ จังหวัดกาญจนบุรี" ไอ้ที่เป็นอันดับ ๑ ก็เพราะว่าชื่อจังหวัดกาญจนบุรีขึ้นด้วย ก.ไก่ กระบี่ กาญจนบุรี กรุงเทพมหานคร ถ้าหากว่า ๓ จังหวัดนี้ อย่างไรเสียก็อยู่อันดับต้น ๆ แต่ปรากฏว่าพระราชทานวิสุงคามสีมาปีนี้ ของกาญจนบุรีมีวัด ของอีก ๒ จังหวัดไม่มี ก็เลยเท่มาก ขึ้นเป็นอันดับ ๑ เลย..!

กระผม/อาตมภาพพอได้ยินพิธีกรบอกว่า "ตัดได้" ก็ฟันฉับเดียวจบเลย กระเช้าหวาย ๑๒ เส้น ลองฟันดูบ้างไหม ? น้องเล็ก (นางสาวจิราพร ซื่อตรงต่อการ) บ่นว่า "จ้องกล้องอยู่ยังถ่ายไม่ทันเลย เสียดายว่าไม่ได้ถ่ายวิดีโอไว้" เขาว่าอย่างนั้น ก็คืออยากจะรู้ว่าทำไมเร็วและแรงได้ขนาดนั้น ทั้ง ๆ ที่เงื้อมีดขึ้นมาแค่คืบเดียว..!

เรื่องพวกนี้ต้องบอกว่าเป็นความสามารถเฉพาะตัว แบบเดียวกับตอนสมัยวัยรุ่น ที่อัดนักเลงประจำซอยลอยข้ามราวสะพานตกน้ำไป ต้องตามไปหิ้วขึ้นมา เพราะว่าจะจมน้ำตาย ไอ้นั่นฟื้นจากสลบ บอกกับเพื่อนว่าโดนกระผม/อาตมภาพใช้ไม้ตี ทั้ง ๆ ที่โดนกำปั้น แต่ดูไม่ทัน เขาไม่เชื่อว่ากำปั้นใครจะต่อยคนลอยข้ามราวสะพานตกน้ำได้..!

เรื่องพวกนี้เป็นเรื่องที่ข้ามชาติมา ด้วยความเคยชิน ถ้าหากว่าใครได้ทิพจักขุญาณย้อนไปดูการรบสมัยเก่า ๆ ก็ได้ ไม่ต้องเก่ามาก เอาแค่ช่วงกรุงแตกครั้งสุดท้าย สมเด็จพระเจ้าตากสินมหาราช นำ ๑๐ ขุนพลคู่ใจออกรบทหารพม่า กระผม/อาตมภาพดูแล้วไม่เห็นมีอะไรเลย ปิด สวน..ปัด ป้อง สวน มีกันอยู่แค่นี้ แต่ขอโทษ..โคตรเร็วเลยครับ กระพริบตาไม่ทันหรอก จะเรียกว่าเพลงดาบ ก็เป็นเพลงดาบที่เกิดจากการศึกษาจากสนามรบที่แท้จริง ลวดลายจะเหลือน้อยมาก เหลือแต่ไม้ตาย หรือท่าตายอย่างเดียว และที่สำคัญก็คือเร็ว เพราะว่าถ้าช้า ศัตรูจะกันทัน..!