[เถรี]

เนื่องจากว่าพระพุทธศาสนาของเรา องค์สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้าทรงรู้จริงว่า ทุกสิ่งที่เกิดขึ้นกับพวกเรานั้นมาจากผลการกระทำของตัวเอง มนุษย์เราโคตรเก่งเลย เก่งตรงไหน ? สร้างนรกได้ทุกขุม สร้างสวรรค์ได้ทุกชั้น สร้างพรหมได้ทุกชั้น แล้วท้ายที่สุด สร้างได้กระทั่งพระนิพพาน เพราะว่าสิ่งทั้งหลายเหล่านี้เกิดขึ้นเพื่อรองรับการกระทำของทุกคน ถ้าเราเลิกทำดีทำชั่ว สิ่งทั้งหลายเหล่านี้ก็ไม่มี..!

แต่ด้วยการที่เราทำดีทำชั่วมาโดยตลอด สิ่งทั้งหลายเหล่านี้จึงเกิดขึ้นมารองรับกรรมดีกรรมชั่วของเรา ก็คือเราทำเอง แล้วเราก็รับเอง..นักเลงพอ..! ดังนั้น..เราจะเห็นว่า แม้แต่องค์สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้าก็เชื่อมั่นในศักยภาพของมนุษย์ พระองค์ท่านจึงยอมที่จะตรากตรำพระวรกายอยู่ถึง ๔๕ ปีเต็ม ๆ ในการตรัสสอนสัตว์โลกทั้งหลาย โดยหวังความพ้นทุกข์เป็นหลัก

แต่หลักธรรมของพระองค์ท่านไม่ได้เน้นไปเรื่องของธรรมะบริสุทธิ์ ปฏิบัติแล้วพ้นทุกข์อย่างเดียว ธรรมะของพระองค์ท่านมีทั้งเบื้องต้น เบื้องกลาง เบื้องปลาย ก็คือเพื่อความสุขในปัจจุบัน เพื่อความสุขในอนาคต และความสุขสูงสุดในอนาคตก็คือหลุดพ้นจากกองทุกข์เข้าสู่พระนิพพาน พระองค์ท่านจึงตรัสกับพระภิกษุสงฆ์ทั้งหลายว่า ให้แสดงธรรมที่งามในเบื้องต้น งามในท่ามกลาง และงามในที่สุด สัตว์โลกทั้งหลายซึ่งธุลีในจักษุน้อยนั้นมีอยู่ จักรู้ทั่วถึงธรรมนั้น ดูแล้วมีความหวังไหม ? อย่ามองภาพรวมอย่างกระผม/อาตมภาพ มองเมื่อไรหมดกำลังใจเมื่อนั้น..!

ตอนนี้ศาสนาพุทธอยู่อันดับ ๔ ของโลก เขาบอกว่ามีศาสนิกชนอยู่ประมาณ ๔๐๐ ล้านคน ถ้าถามว่าทำไมหมดกำลังใจ ? พุทธศาสนิกชน ๔๐๐ ล้านคนนี่ เฉพาะมหายานในประเทศจีนก็ว่าไปเกินครึ่งแล้ว ทำไมถึงต้องย้ำคำว่ามหายาน ? ก็เพราะว่ามหายานไม่ได้ปรารถนาความหลุดพ้น เขาต้องการช่วยคนอื่นให้พ้นทุกข์ และสร้างโพธิจิตให้เกิดแก่ตน จนบรรลุอนุตรสัมมาสัมโพธิญาณ เป็นพระพุทธเจ้าพระองค์ใดพระองค์หนึ่งในอนาคต

แล้วนอกจากประเทศจีนล่ะ ? เกาหลี ญี่ปุ่น เวียดนาม มหายานทั้งนั้นเลย บวกฮ่องกง ไต้หวัน มาเลเซีย สิงคโปร์ ยังโชคดีที่ยังพอมีเถรวาทแทรก ๆ อยู่บ้าง ดังนั้น..เถรวาทที่เขาเรียกว่าหีนยาน ก็คือยานเล็ก บรรทุกได้เฉพาะตัวคนเดียว ก็คือเอาตัวเองให้หลุดพ้นก่อน แล้วค่อยช่วยคนอื่น ก็เลยกลายเป็นบุคคลส่วนน้อย