[เถรี]

วันนี้ตรงกับวันพฤหัสบดีที่ ๑ มกราคม พุทธศักราช ๒๕๖๙ เบิกฤกษ์กันด้วยวันครู คือวันพฤหัสบดี ก็แปลว่าปีนี้ต้องใช้ปัญญาให้มากเข้าไว้ ถ้าหากว่าใครรักษาน้ำหนักเอาไว้ได้จะรวย..! เพราะว่าดาวพฤหัสเป็นดาวใหญ่ เข้ามาถึงทุกอย่างจึงต้องใหญ่หมด เผลอกินมากเกินเมื่อไรได้ใหญ่แน่นอน..!

พวกเราได้ส่งท้ายปีใหม่ไปแล้ว ต้อนรับปีใหม่ไปเรียบร้อยแล้ว หลวงพ่อก็เกือบจะเป็นลมขายหน้าชาวบ้านเขาไปแล้ว..! ไม่นึกว่านักท่องเที่ยวจะมารุมใส่บาตรกันมากขนาดนั้น โดยปกติก็มักจะไปสิ้นสุดอยู่บริเวณอนุสาวรีย์ปูราชินี แต่วันนี้วนมาจนกระทั่งถึงบันไดกลับวัดท่าขนุน จะข้ามสะพานแขวนหลวงปู่สายแล้ว คนยังไม่หมดเลย..!

ญาติโยมทั้งหลายมักจะลืมคิดถึงพระว่า พระไม่ได้ฉันตั้งแต่หลังเที่ยง กว่าจะถึง ๖ โมงเช้าก็ ๑๘ ชั่วโมง แล้วยังต้องเดินบิณฑบาตจน ๘ โมงครึ่ง โอ้พระเจ้า..จึงออกอาการหน้ามืดนิด ๆ น้ำตาลในเลือดต่ำไปหน่อย

แต่ก็ไม่เป็นไร ดีใจที่ญาติโยมทั้งหลายยังรู้จักสร้างบุญสร้างกุศลใส่ตัว เนื่องเพราะว่าบุญเป็นสิ่งที่จำเป็นในทุกเมื่อ เพราะว่าบุญส่งผลแต่ในด้านดีด้านเดียวเท่านั้น เพียงแต่ว่าหลายต่อหลายท่านชั่วเกิน ๗ ที ดีเกิน ๗ หน เพราะว่าสร้างบุญไม่ต่อเนื่อง ทำบุญบ้าง ทำบาปบ้าง เดี๋ยวดีเดี๋ยวชั่ว

อย่างพวกเราส่วนใหญ่ก็ผ่านประสบการณ์นี้มาแล้วทั้งนั้น อยู่ในระหว่างกำลังพัฒนาตนเอง จากดีก็ดีไม่ทั่ว ชั่วก็ชั่วไม่หมด พยายามที่จะหันมาดีให้ทั่ว แต่ก็ยังดีไม่ได้อย่างใจ ต้องค่อย ๆ ทำกันไป วันคืนเปลี่ยนไปเป็นปกติของทางโลก สมมติของทางโลกเขาว่าปีใหม่เป็นของดี ควรที่จะทำสิ่งดี ๆ ให้กับตัวเอง เราก็เร่งทำไป ควรที่จะคิด จะพูด จะทำแต่เรื่องดี ๆ ให้กับคนอื่น เพื่อที่จะได้มีความสดชื่น รื่นเริง รับเอาสิ่งที่เป็นมงคลดีงามใส่ชีวิตตนเองก็ทำไป

เรื่องของบุญเรื่องของความดี ทำเมื่อไรก็ได้บุญเมื่อนั้น ทำเมื่อไรก็ดีเมื่อนั้น แต่สิ่งสำคัญก็คือต้องทำให้ต่อเนื่อง ไม่อย่างนั้นแล้วถ้าปล่อยให้ขาดช่วงลง ผลบาปที่รออยู่จะเข้ามาส่งผล เราก็จะลำบากเดือดร้อนด้วยประการต่าง ๆ แล้วก็เที่ยวไปโทษฟ้าโทษดินว่า ปีนี้ปีชงบ้าง ปีนี้เคราะห์ไม่ดี ต้องไปสะเดาะเคราะห์บ้าง ชื่อมีตัวกาลกิณีต้องไปเปลี่ยนชื่อบ้าง เปลี่ยนมา ๗ - ๘ ชื่อแล้วไม่เห็นว่าจะดีขึ้นเลย ก็เพราะว่าแทนที่จะเปลี่ยนความประพฤติดันไปเปลี่ยนชื่อ..!