เมื่อกลับมาแล้ว กระผม/อาตมภาพไม่สามารถที่จะฉันเช้าได้ เนื่องเพราะว่าไข้กำลังขึ้นเต็มที่ จึงหันไปแต่งเนื้อแต่งตัว เสร็จสรรพเรียบร้อยแล้ว ลงไปที่ศาลา ๑๐๐ ปี หลวงปู่สาย ทำการสนทนากับญาติโยมจนได้เวลา ก็นำทุกคนสมาทานศีล ๘ และสมาทานพระกรรมฐาน หลังจากนั้นก็มอบหมายภาระให้กับพระมหาพัฒน์ ฐิตาจาโร ป.ธ. ๓ เลขานุการเจ้าอาวาสวัดท่าขนุน และพระวิปัสสนาจารย์ประจำสำนักปฏิบัติธรรมวัดท่าขนุน นำทุกคนในการปฏิบัติธรรม
ส่วนกระผม/อาตมภาพนั้นต้องวิ่งไปยังตำบลห้วยเขย่ง ตรงไปที่วัดห้วยเจริญศรัทธาราม หมู่ที่ ๗ เพื่อไปเป็นเจ้าภาพในการเปิดลูกนิมิต ในงานเปิดการปิดทองฝังลูกนิมิตของวัดห้วยเจริญศรัทธาราม ปรากฏว่าไปถึงก่อนเวลา ๒๑ นาที แต่เมื่อเจอหน้าพระเดชพระคุณหลวงพ่อเจ้าคุณทองดำ - พระเดชพระคุณหลวงพ่อพระราชวิสุทธาภรณ์ (ทองดำ อิฏฺฐาสโภ ป.ธ. ๖) รองเจ้าคณะจังหวัดกาญจนบุรี เจ้าอาวาสวัดพระแท่นดงรัง วรวิหาร ท่านถามว่า "ท่าขนุนมาถึงเมื่อไร ?" กระผม/อาตมภาพเรียนว่า "เพิ่งมาถึงขอรับ เนื่องเพราะว่ามีงานบวชเนกขัมมะปฏิบัติธรรมก่อน จึงทำให้มาก่อนเวลาไม่ได้"
เมื่อเสร็จจากการเจริญพระพุทธมนต์และพิธีเปิดลูกนิมิต เพื่อให้ญาติโยมทั้งหลายได้ร่วมอนุโมทนาบุญ ด้วยการปิดทองถวายเป็นพุทธบูชาแล้ว กระผม/อาตมภาพก็ต้องวิ่งกลับมายังวัดท่าขนุน โดยการฉันเพลมาบนรถด้วยขนมและผลไม้ที่พอมีอยู่ เพราะว่าต้องมาสนทนาธรรมกับญาติโยม ก่อนที่จะเข้าสู่การสมาทานกรรมฐาน และปฏิบัติธรรมรอบบ่าย
เสร็จแล้วก็กลับเข้ายังสำนักงาน ยังไม่ทันที่จะทำเกียรติบัตรให้กับผู้เข้าประกวดอาหารพื้นเมืองในงานปีนี้ ของทางด้านตลาดริมแควเมืองท่าขนุน ปรากฏว่า วธจ.จอย (คุณพรพรรณ กลิ่นเกษร) วัฒนธรรมจังหวัดกาญจนบุรีท่านปัจจุบัน ก็ได้นำคณะมาถวายมุทิตาสักการะเนื่องในโอกาสปีใหม่ แล้วกระผม/อาตมภาพเองก็ต้องรีบมาทำเกียรติบัตรวุฒิบัตรต่าง ๆ จนกระทั่งเสร็จเรียบร้อย ก็มาทำการบันทึกเสียงธรรมจากวัดท่าขนุนเอาไว้ก่อน เนื่องเพราะว่าวันนี้จะต้องไปร่วมพิธีเปิดงาน "นั่งยอง..มองแคว" กว่าที่จะเสร็จสิ้นภารกิจก็น่าจะเกิน ๒ ทุ่มไปแล้ว
สำหรับวันนี้ก็ขอเรียนถวายพระภิกษุสามเณรของเรา และบอกกล่าวแก่ญาติโยมแต่เพียงเท่านี้
พระครูวิลาศกาญจนธรรม, ดร.
เสียงธรรมจากวัดท่าขนุน
วันพุธที่ ๓๑ ธันวาคม พุทธศักราช ๒๕๖๘
(ถอดจากเสียงเป็นอักษร โดย เผือกน้อย)
__________________
........................
เกิดมาทั้งที เอาดีให้ได้ ตายไปทั้งที ฝากดีเอาไว้ อยู่ให้เขาเกรงใจ ไปให้เขาคิดถึง
จะเช มัตตา สุขังธีโร ปัญญาชน พึงสละสุขส่วนตน เพื่อสุขยิ่งใหญ่ของส่วนรวม
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย สุธรรม : วันนี้ เมื่อ 03:21
|