[เถรี]

ส่วนวันที่ ๑ มกราคม ๒๕๖๙ นั้น พระภิกษุสามเณรของเราออกบิณฑบาตตามปกติ แต่ว่านอกจากการใส่บาตรตามปกติของญาติโยมทั่วไปแล้ว ทางเทศบาลตำบลทองผาภูมิก็จะจัดให้มีการใส่บาตรรับปีใหม่ แต่ว่าไม่ได้จัดอยู่ในลักษณะเป็นทางการเหมือนกับตอนจัดงานถนนนั่งยองทองผาภูมิ เพียงแต่อาจจะเพิ่มโต๊ะขึ้นมาบริเวณหน้าตลาดสดสักส่วนหนึ่ง แล้วพวกเราก็ต้องเดินมารับบาตรที่ตลาดริมแควเมืองท่าขนุนเพิ่มขึ้นอีก ๑ จุด หลังจากเสร็จเรียบร้อย เราค่อยกลับมาปฏิบัติธรรมกันต่อ ก็จะได้บ้างเสียบ้าง พูดง่าย ๆ ว่ากำลังใจเริ่มทรงตัว ก็อาจจะไปรื่นเริงบันเทิงใจกับงาน ถ้าใครรักษากำลังใจไม่เป็น ก็จะเสียหายหมด ต้องไปเริ่มต้นกันใหม่..!

ก็แปลว่าการปฏิบัติธรรมช่วงนี้ของพวกเรา สิ่งที่สำคัญที่สุดก็คือต้องรักษากำลังใจตัวเอง เพราะว่าโอกาสที่จะปฏิบัติให้ต่อเนื่องก็ยาก เนื่องจากมีงานอื่น ๆ มาขวางอยู่เป็นระยะ แล้วตัวกระผม/อาตมภาพเองก็มีงานข้างนอก ๒ งาน ๓ งาน ถ้าวิ่งไปแล้วกลับไม่ทัน ทางด้านนี้ก็อาจจะปล่อยให้ท่านทั้งหลายภาวนาพระคาถาเงินล้านกันในวันสุดท้าย แบบชนิดที่เรียกว่าปล่อยกันไปตามยถากรรม ส่วนการสวดมนต์ข้ามปีนั้นก็เหมือนเดิม คือจะเริ่มภายในคืนส่งท้ายปีเก่า ๓๑ ธันวาคม ๒๕๖๘ เวลา ๕ ทุ่มก็ให้พวกเราพร้อมกันที่นี่ ประมาณ ๕ ทุ่มครึ่งก็เริ่มทำการรับศีล แล้วก็เจริญพระพุทธมนต์ด้วยกัน

คราวนี้ในส่วนของคุณงามความดีที่ท่านทั้งหลายทำ ขอให้เข้าใจว่าในส่วนของทาน ของศีลนั้น เป็นแค่เบื้องต้นและเบื้องกลางเท่านั้น เราท่านทั้งหลายจำเป็นอย่างยิ่งที่จะต้องใช้ปัญญาร่วมในการพินิจพิจารณา ให้เห็นความทุกข์ในชีวิตของเราให้ชัดเจน จนกระทั่งสภาพจิตเบื่อหน่าย คลายกำหนัด ถอนการยึดมั่นถือมั่นออกมาให้มากที่สุดเท่าที่จะมากได้

เหตุที่เป็นเช่นนั้นก็เพราะว่าเราเวียนว่ายตายเกิดในวัฏสงสารนี้มานานจนนับชาติไม่ถ้วน เมื่อมีโอกาสได้พบองค์สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้า และหลักธรรมของพระองค์ท่าน เราก็ควรที่จะฉวยโอกาสมุ่งไปข้างหน้าแบบสุดตัว พูดง่าย ๆ ว่าถ้าหลุดพ้นขึ้นสู่ฝั่งไม่ได้ในชาตินี้ อย่างน้อย ๆ ให้หนทางในการเวียนว่ายตายเกิดเหลือสั้นที่สุดเท่าที่จะเป็นไปได้ เพื่อที่ชาติต่อไป เราจะได้ไม่ต้องทุกข์ยากไปอีกนานแสนนาน

สำหรับวันนี้ก็ขอเรียนถวายพระภิกษุสามเณรของเรา และบอกกล่าวแก่ญาติโยมแต่เพียงเท่านี้

พระครูวิลาศกาญจนธรรม, ดร.
เสียงธรรมจากวัดท่าขนุน
วันอังคารที่ ๓๐ ธันวาคม พุทธศักราช ๒๕๖๘
(ถอดจากเสียงเป็นอักษร โดย เผือกน้อย)