[เถรี]

เรื่องนี้ก็น่าจะไม่เกินความสามารถของตนเอง เนื่องเพราะว่ากระผม/อาตมภาพศึกษามาหมดแล้วตอนเป็นทหารราบ โดยเฉพาะเรื่องของแผนที่เข็มทิศ หรือว่าการยิงเครื่องยิงลูกระเบิด ซึ่งต้องอาศัยการคำนวณทิศทางต่าง ๆ ถึงขนาดสามารถขอการมาร์กจุดลงกลางหัวตัวเองได้..!

สมัยก่อนเราต้องใช้จินตนาการว่า ๑ ตารางเซนติเมตรคือ ๖๒๕ ไร่ ก็คือ ๑ ตารางกิโลเมตร เราจะต้องซอยเส้นตัดตั้ง ๑๐ เส้น นอน ๑๐ เส้น แล้วก็มาร์กจุดว่าเป้าหมายหรือตัวเองอยู่ตรงไหน ? จากนั้นก็ขอให้ปืนใหญ่ยิงยืนยันจุดที่ตั้งของเรา ซึ่งส่วนใหญ่ก็เป็นกระสุนควัน ปรากฏว่าแตกบนหัวพอดี ทำเอาผู้บังคับกองร้อยซึ่งทำหน้าที่สอนบอกว่า "กูสอนมาหลายสิบรุ่นแล้ว เพิ่งเห็นมึงนี่แหละ..ที่ขอชี้เป้าได้ขนาดนี้..!"

เพราะฉะนั้น..ท่านทั้งหลายที่เห็นการรบระหว่างไทยกับเขมร จะเห็นว่าไม่ว่าจะเครื่องบิน ปืนใหญ่ ปืน ค. (เครื่องยิงลูกระเบิด) ของเราก็ตาม จะลงเป้าหมายเป๊ะ ๆ ทุกครั้ง เนื่องเพราะว่าถ้าแจ้งพิกัดถูกต้อง ขอให้ไว้วางใจ มอบให้เขาไปได้เลย..!

กระผม/อาตมภาพเคยทำหน้าที่เป็น ผตน. ซึ่งย่อมาจากคำว่า ผู้ตรวจการณ์หน้า ที่จะต้องแฝงตัวเข้าไปใกล้หน่วยข้าศึกให้มากที่สุด เพื่อแจ้งพิกัดให้กับฝ่ายเรา เมื่อแจ้งพิกัดแล้ว ฝ่ายเรายิงมา กระผม/อาตมภาพบอกว่า "ลด ๒๐๐" อีกฝ่ายด่ามาเลยว่า "จะลดไปหาพ่อมึงหรือ ๒๐๐..!" เพราะว่ากระสุนปืนใหญ่ รัศมีฉกรรจ์ก็คือตายแน่นอน รัศมี ๕๐๐ เมตร เขาถึงได้ถามว่า "จะลดไปหาพ่อมึงหรือ ๒๐๐..!" ความจริงเราแค่อยากดัง จะให้ลงกลางกบาลมันพอดีแค่นั้น..!

ดังนั้น..วันสำคัญอย่างวันสมเด็จพระเจ้าตากสินมหาราช ที่พวกเราส่วนใหญ่มองข้ามกันไปหมดแล้ว แต่พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว สมเด็จพระนางเจ้าฯ พระบรมราชินี ยังต้องเสด็จออกประกอบพระราชพิธีที่อนุสาวรีย์สมเด็จพระเจ้าตากสินมหาราช วงเวียนใหญ่ ดังนั้น..ถ้าหากว่าใครคิดถึงตรงนี้ แล้วลองนึกย้อนหลังกลับไปดูว่า ถ้าบ้านเราเมืองเราต้องเป็นทาสเขา เขาจะทำอย่างไรก็บังคับให้เราทำตามนั้นทุกอย่าง ถ้าไม่ได้พระองค์ท่านเราก็ไม่สามารถที่จะมีผืนแผ่นดินนี้ ให้พวกเราได้อยู่สุขอยู่เย็นกันอย่างทุกวันนี้

ดังนั้น..สิ่งใดที่เป็นทาน เป็นศีล เป็นภาวนาที่พวกเราทำอยู่ เมื่อถึงเวลาต้องรำลึกถึงและอุทิศถวายพระองค์ท่านด้วย เพราะว่าทุกวันนี้ที่เราอยู่สุขอยู่สบาย ก็เพราะว่าพระองค์ท่านและบรรพบุรุษของเรา เอาเลือดเอาเนื้อทาแผ่นดินเอาไว้ เพื่อที่ให้พวกเราได้อยู่อย่างร่มเย็นมาจนถึงปัจจุบัน

สำหรับวันนี้ก็ขอเรียนถวายพระภิกษุสามเณรของเรา และบอกกล่าวแก่ญาติโยมแต่เพียงเท่านี้

พระครูวิลาศกาญจนธรรม, ดร.
เสียงธรรมจากวัดท่าขนุน
วันอาทิตย์ที่ ๒๘ ธันวาคม พุทธศักราช ๒๕๖๘
(ถอดจากเสียงเป็นอักษร โดย เผือกน้อย)