[เถรี]

วันนี้ตรงกับวันอาทิตย์ที่ ๒๘ ธันวาคม พุทธศักราช ๒๕๖๘ เป็นวันสำคัญยิ่งวันหนึ่งของประเทศไทย แต่ส่วนใหญ่จะลืมกันไปแล้ว ก็คือเป็น "วันสมเด็จพระเจ้าตากสินมหาราช"

เราท่านทั้งหลายต้องเข้าใจว่าประเทศไทยของเรา ช่วงเสียกรุงครั้งที่ ๒ ปี ๒๓๑๐ นั้น ถ้าไม่ได้สมเด็จพระเจ้าตากสินมหาราชที่ตัดสินใจได้ถูกต้อง ก็คือเห็นว่าเรือรั่วเกินที่จะเยียวยาแล้ว ก็มีแต่ต้องสละเรือเพื่อขึ้นฝั่ง แล้วย้อนกลับมากู้เรือกันทีหลัง แล้วพระองค์ท่านก็ทำได้สำเร็จ โดยใช้เวลาน้อยที่สุดในประวัติศาสตร์ไทย ก็คือใช้เวลาประมาณ ๗ เดือนเท่านั้น

แต่ว่ากรุงศรีอยุธยานั้นเสียหายมาก จนไม่สามารถที่จะบูรณะซ่อมแซมให้คืนดีมาได้ เนื่องเพราะว่าทางกองทัพพม่า ในเมื่อชนะแล้วก็ต้องหาประโยชน์ให้มากที่สุดเท่าที่จะมากได้ จึงทำการเผาวัด เผาเจดีย์เพื่อลอกทองคำไป ซึ่งจะว่าไปแล้ว เรื่องพวกนี้ถ้าเราเข้าใจบริบทของประเทศในสมัยเก่า ๆ ก็ไม่มีอะไรที่จะต้องตำหนิกัน

เราลองดูว่าสมัยที่พระเจ้าอลองพญายกทัพมาตีกรุงศรีอยุธยา ทรงตั้งกองทัพที่วัดหน้าพระเมรุ จนกระทั่งพระองค์ท่านต้องปืนใหญ่ที่แตก ได้รับบาดเจ็บสาหัส ยกทัพกลับไป ทหารพม่าไม่ได้แตะต้องอะไรเลย แม้แต่พระประธานในวัดหน้าพระเมรุ เนื่องเพราะว่านั่นคือทัพกษัตริย์ ไปไหนก็ต้องรักษาเกียรติยศ..!

แต่ว่าเนเมียวสีหบดีกับมังมหานรธานั้นไม่ใช่ ทั้งสองเป็นขุนศึก ซึ่งถ้าหากว่าไม่ทำการรบเพื่อหล่อเลี้ยงกองทัพตนเองก็จะอยู่ไม่ได้ จึงลองมาตีมะริดก็ได้ ตีทวายก็ได้ ตีตะนาวศรีก็ได้ จึงล่วงเลยเข้ามาถึงกาญจนบุรี สุพรรณบุรี และอยุธยา พูดง่าย ๆ ก็คือเขาตั้งใจหาเงินเลี้ยงกองทัพของตน

ในเมื่อชนะก็ต้องกอบโกยให้ได้มากที่สุดเท่าที่จะมากได้ โดยเฉพาะไม่ต้องคำนึงถึงเกียรติยศ เพราะว่าไม่ใช่กองทัพกษัตริย์ แต่มาแบบกองโจรปล้นเมือง เพื่อหาเสบียงหาสิ่งของไว้เลี้ยงกองทัพตัวเองเท่านั้น..!