[เถรี]

ระหว่างที่ฉันน้ำชามะนาวที่น้องการ์ตูน (นางสาวศรัณย์พร บุรินทรโกษฐ์) หัวหน้าคณะทัวร์ประจำรถบัส ๑ นั้น เขาก็นำเอาพระภิกษุและสามเณรทั้ง ๑๓ รูปของวัดนวมินทรธัมมิกราชมากราบ กระผม/อาตมภาพจึงได้ถวายปัจจัยให้สามเณรทั้ง ๑๐ รูปไปรูปละ ๕๐๐ รูปี ทำเอาท่านเจ้าคุณกอล์ฟตาโต บอกว่าโดยปกติแล้ว ที่นี่ก็จะได้รับเบี้ยเลี้ยงกันวันละ ๒๐ รูปีเท่านั้น ถือว่าเป็นการรับทุนการศึกษาพิเศษไปก็แล้วกัน..!

จากนั้นก็ได้ถวายพระรูปละ ๑,๐๐๐ รูปี แล้วพวกเราไปหามุมถ่ายรูปกับหลวงพ่อโตหินทรายองค์ใหญ่ ซึ่งสร้างได้สวยงามมาก แต่ว่าโดนผึ้งหลวงทำรังบริเวณดวงตาบ้าง บริเวณไหล่บ้าง ไปหลายจุด แล้วก็ไม่สามารถที่จะขับไล่ไสส่งไปได้เสียด้วย จึงทำให้หย่อนสวยไปโดยปริยาย

พวกเราเดินทางต่อ โดยวิ่งผ่านทางด้านหน้าวัดนวมินทรธัมมิกราชตรงไปยังราชคฤห์ ระยะเวลาชั่วโมงกว่า ๆ ก็มาถึงประตูเมืองราชคฤห์ ซึ่งเป็นช่วงที่ภูเขาสองลูกบีบชิดกันมา สมัยก่อนจึงสร้างเป็นประตูเมืองเพื่อเก็บภาษีและป้องกันข้าศึก เราไปจอดบริเวณลานจอดรถตีนเขาคิชกูฏ เวลา ๐๙.๐๕ น.ของอินเดีย เห็นบรรดาผู้ที่หากินกับนักท่องเที่ยว เตรียมเสลี่ยงเอาไว้มากมายหลายหลัง แต่ขอโทษเถอะ...ในคณะของเรานักท่องเที่ยวที่อายุมากที่สุด คือคุณยายเล็ก (นางภัทริน จันทรนิภาพงศ์) นั้น แม้จะอายุ ๘๔ ปีแล้ว แต่ก็ประกาศชัดเจนว่าขอเดินขึ้นยอดเขาคิชกูฎด้วยตัวเอง ก็เลยทำให้บรรดาลูก ๆ หลาน ๆ ทั้งสองคันรถ ไม่มีใครกล้าเรียกเสลี่ยงมาหามเลยสักคนเดียว..!

กระผม/อาตมภาพเองอาศัยความเคยชินในการเดินขึ้นที่สูง นำหน้าไปลิ่ว ๆ ตอนแรกท่านเจ้าคุณกอล์ฟก็พยายามที่จะอธิบายเรื่องราวต่าง ๆ ให้ฟังตามประสามัคคุเทศก์ที่ดี แต่พอเดินไป ๆ ไม่มีหยุดพัก แถมพื้นที่สูงขึ้นไปเรื่อย ๆ เริ่มต้องอาศัยปากหายใจแทน เสียงอธิบายก็เลยขาดหายไปเฉย ๆ..!

ตลอดสองข้างทางนั้น ขาขึ้นทางด้านซ้ายเป็นร้านค้าต่าง ๆ ซึ่งขายของที่ระลึกบ้าง อาหารบ้าง น้ำดื่มบ้าง ขนมบ้าง ส่วนทางด้านขวามีบรรดาขอทานแบมือขออยู่ตลอดเส้นทาง เรียกพวกเราว่า "มหาราชา" บ้าง "มหารานี" บ้าง แล้วแต่เขาจะพูดกันไป แต่ว่าขอทานที่นี่มีความดีอยู่อย่างหนึ่ง ก็คือนั่งขออยู่กับที่ ไม่ให้ก็ไม่ว่า ไม่มีการมาตามตื๊อล้อมหน้าล้อมหลัง จนกระทั่งถึงเขตพุทธาวาส บรรดาขอทานทั้งหมดก็หายไป เนื่องเพราะว่าบริเวณนี้ทางการห้ามเข้าไปยุ่มย่ามด้วย บรรดามาเฟียต่าง ๆ ที่เคยขายเครื่องบูชาบ้าง มารีดไถเงินในการทำบุญแบบโน้นแบบนี้บ้าง ก็โดนกวาดล้างไปจนหมด..!

พวกเราเดินผ่านช่องที่พระเทวทัตกลิ้งหินลงมาเพื่อทับพระพุทธเจ้า ไปจนกระทั่งถึงถ้ำพระโมคคัลลาน์ และถ้ำพระสารีบุตร จากนั้นก็เลี้ยวขึ้นไปเจอสถานที่แห่งหนึ่ง มีเศษอิฐเก่า ๆ มากมาย ท่านเจ้าคุณกอล์ฟแจ้งว่านี่เป็นสถานที่ซึ่งได้สร้างสถูปบรรจุพระบรมสารีริกธาตุเอาไว้ ทางด้านหินยานหรือว่าเถรวาทของเราไม่มีใครรู้ แต่ว่าทางวัชรยานของทิเบตนั้นรู้ชัดเจนมาก..!