[เถรี]

ดังนั้น..เรื่องพวกนี้จะว่าไปแล้วก็ถือว่าเป็นปกติ ในส่วนของโลกียอภิญญา ก็คือยังคลุกอยู่กับโลกอย่างเต็มตัว ไม่เหมือนกับท่านที่บวชเข้ามาเป็นพระภิกษุสามเณรแล้ว มีศีลเป็นเครื่องป้องกัน มีจิตสำนึกในสมณสารูป ต้องละอายชั่วกลัวบาป จึงทำให้ท่านทั้งหลายเหล่านั้นเมื่อฝึกฝนได้ แล้วก็สามารถพัฒนาจนกลายเป็นโลกุตตระ ก็คือค่อย ๆ อยู่ในลักษณะของเหนือโลก จนเข้าถึงความเป็นพระอริยเจ้า

แต่ว่าหลายรูปหลายท่านก็มาสายพุทธภูมิ ก็คือตั้งใจจะไปเกิดใหม่อีก เพื่อที่จะเป็นองค์สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้า ท่านทั้งหลายเหล่านี้กำลังใจจะไม่ตัดกิเลสเป็นสมุจเฉทปหาน เนื่องเพราะว่าติดภาระงานที่ตนเองต้องไปเกิดใหม่ กำลังใจของท่านจึงเทียบพระอริยเจ้าในแต่ละระดับได้ ก็คือถ้าท่านทำกำลังใจได้เท่ากับพระโสดาบัน ท่านก็เหมือนกับพระอริยเจ้าระดับพระโสดาบันนั่นเอง แล้วหลายสิ่งหลายอย่างท่านก็ทำได้ละเอียดกว่า ทำได้มากกว่าพระโสดาบันของแท้ด้วย มีบางรูปบางท่าน คำสอนของท่านเหมือนกับพระอรหันต์ดี ๆ นี่เอง แต่ท่านก็ยืนยันกับกระผม/อาตมภาพว่า "กูจะไปเกิดใหม่เป็นพระพุทธเจ้า..!"

แต่ว่าในส่วนของฆราวาสนั้น ต้องบอกว่าน่าผิดหวังมาก เนื่องเพราะว่าลูกศิษย์หลวงพ่อวัดท่าซุงที่ไปงานแต่ละครั้งเป็นแสน ๆ คน งานใหญ่ ๆ ถึงระดับ ๒ แสนกว่า ๓ แสนคนก็มี แต่พบบุคคลที่ได้อภิญญา ๕ สามารถแสดงออกได้อย่างชัดเจนไม่ถึง ๑๐ คน แล้วบางคนภายหลังก็ลงอเวจีมหานรกอีกต่างหาก..!

หลังจากที่ออกจากวัดมาแล้ว ตั้งแต่ปี ๒๕๓๖ จนถึงปี ๒๕๖๓ ตัวเลขตรงกันข้ามพอดี ที่กระผม/อาตมภาพรับสังฆทานและตอบปัญหาธรรมให้แก่ญาติโยมทั้งหลายที่มาสอบถาม ปรากฏว่าเจอฆราวาสท่านเดียวที่ปฏิบัติแล้วได้กรรมฐาน ๔๐ จริง ๆ ส่วนใหญ่แล้วก็อยู่ในลักษณะของวิชชา ๒ เพราะว่ามักจะฝึกมโนมยิทธิมา แต่ก็เข้าป่าเข้าดงไปเสียมาก มโนมยิทธินั้น ถ้าหากว่าทำดี ทำถูก จะเข้าถึงความเป็นพระอริยเจ้าได้เร็วมาก เพราะว่ารู้จักพระนิพพาน ไปพระนิพพานได้ เห็นอย่างชัดเจนว่าทำความดีความชั่วแล้วจะได้รับผลอย่างไร แต่ไม่เข้าใจว่ามโนมยิทธินั้น รู้แล้วเราต้องละ จึงมักจะรู้แล้วไปยึด อดีตชาติคนนั้นเคยเป็นอย่างนั้นกับเรา เคยเป็นอย่างนี้กับเรา แล้วก็ไปฟื้นความสัมพันธ์กันใหม่

ในเมื่อยังเป็นผู้แหวกว่ายอยู่ในห้วงแห่งกระแสกิเลส ท้ายที่สุดในเมื่อไปเกาะกันเป็นกลุ่มแบบนั้น ก็ได้จมตายกันทั้งกลุ่มเท่านั้นเอง..! แล้วยังไม่มีการฝึกซ้อมจนเกิดความคล่องตัว สามารถท้าพิสูจน์ได้ กลายเป็นสักแต่ว่าพูด สักแต่ว่าทำนาย แล้วเกิดความผิดพลาดมากมาย จนกลายเป็นที่ล้อเลียนกันในสังคมว่า "อย่ามโน..!"