ปกิณกธรรมช่วงบวชเนกขัมมะปฏิบัติธรรม วันแม่แห่งชาติ วันที่ ๙ - ๑๒ สิงหาคม ๒๕๖๘
ก่อนปฏิบัติธรรมช่วงเช้า วันเสาร์ที่ ๙ สิงหาคม ๒๕๖๘
วันนี้เป็นวันเสาร์ที่ ๙ สิงหาคม ๒๕๖๘ ตรงกับวันขึ้น ๑๕ ค่ำเดือน ๙ แปลว่าพระเราเข้าพรรษามาหนึ่งเดือนแล้ว หลวงพ่อยังไม่ทันได้หยุดหายใจเลย จะออกพรรษาอีกแล้ว..! เมื่อวานจากสำนักงานเทศบาลตำบลหาดทนง อำเภอเมือง จังหวัดอุทัยธานี วิ่งกลับมาวัดท่าขนุนใช้เวลา ๕ ชั่วโมงกว่านิดหน่อย
ในคณะกรรมการตรวจประเมินเพื่อยกหมู่บ้านรักษาศีล ๕ ต้นแบบของหนกลาง ๒๓ จังหวัด อาตมภาพเป็นกรรมการที่ต้องเดินทางไกลที่สุด เพราะว่าแค่จากท่าขนุนลงไปที่ตัวจังหวัดกาญจนบุรีก็ ๑๔๐ กิโลเมตร ถ้าเป็นที่อื่น ๑๔๐ กิโลเมตรเขาวิ่งกันข้ามจังหวัดไปแล้ว..!
แต่ด้วยความที่ว่าจะงานใหญ่งานเล็ก ถ้าเป็นงานคณะสงฆ์ อาตมภาพไม่เคยทิ้ง ไปให้เขาเสมอ จนทุกคนนึกว่าอยู่ใกล้ ๆ บางท่านขอเดินทางมาเยี่ยม แล้วก็บ่นไม่รู้จบว่า "ทำไมอยู่ไกลขนาดนี้..?!" ก็เลยบอกท่านไปว่า "มาบ่อย ๆ เดี๋ยวก็รู้สึกว่าใกล้ไปเอง" คือที่ไหนถ้าเราคุ้นชินแล้วก็จะไม่รู้สึกว่าไกล มองไป เอ้า..ถึงตรงนี้แล้ว เดี๋ยวถึงตรงโน้นแล้ว แต่ถ้าหากว่าไปครั้งแรกมักจะรู้สึกว่าไกลมาก
ในส่วนของเวลาถึงแม้ว่าจะเป็นสมมติทางโลกเช่นกัน แต่ก็เป็นเครื่องย้ำเตือนเราว่า วันคืนล่วงไปล่วงไปเราทั้งหลายทำอะไรกันอยู่ ? เป็นการเตือนสติตัวเราเองว่า ได้สร้างคุณงามความดีอะไรที่เป็นประโยชน์แก่โลกบ้างหรือไม่ ? แก่ตนเองบ้างหรือไม่ ?
แม้กระทั่งการเทศน์ของพระที่อีกสักครู่จะได้ฟัง ท่านก็มีการบอกศักราช ซึ่งก็คือบอกวันเวลาว่าพระพุทธศาสนาของเราล่วงเลยมานานเท่าไรแล้ว ถ้าเป็นการบอกศักราชแบบโบราณก็จะบอกว่ายังเหลืออีกกี่วัน กี่เดือน กี่ปี แต่ด้วยความที่ยืดเยื้อมากเกินไป คนรุ่นใหม่ ๆ รับกันไม่ค่อยได้ ก็เลยเหลือแค่บอกว่า วันนี้เป็นวัน เดือน ปี อะไร ให้ไปหักกลบลบล้างจากห้าพัน ว่าอายุพระพุทธศาสนาเหลืออยู่เท่าไร
__________________
........................
เกิดมาทั้งที เอาดีให้ได้ ตายไปทั้งที ฝากดีเอาไว้ อยู่ให้เขาเกรงใจ ไปให้เขาคิดถึง
จะเช มัตตา สุขังธีโร ปัญญาชน พึงสละสุขส่วนตน เพื่อสุขยิ่งใหญ่ของส่วนรวม
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย สุธรรม : 20-08-2025 เมื่อ 17:25
|