กระดานสนทนาวัดท่าขนุน


กลับไป   กระดานสนทนาวัดท่าขนุน > ห้องธรรมะพระอาจารย์ > เรื่องเล่าต่าง ๆ โดยพระครูวิลาศกาญจนธรรม (หลวงพ่อเล็ก สุธมฺมปญฺโญ) > อีหรอบเดียวกัน

Notices

อีหรอบเดียวกัน อีหรอบเดียวกัน โดยพระครูวิลาศกาญจนธรรม (หลวงพ่อเล็ก สุธมฺมปญฺโญ)

ตอบ
 
คำสั่งเพิ่มเติม
  #21  
เก่า เมื่อวานนี้, 19:29
สุธรรม's Avatar
สุธรรม สุธรรม is offline
ผู้ตรวจการณ์เว็บวัดท่าขนุน - ยืนยันตัวตนแล้ว
 
วันที่สมัคร: Jun 2009
ข้อความ: 2,346
ได้ให้อนุโมทนา: 98,534
ได้รับอนุโมทนา 494,972 ครั้ง ใน 6,723 โพสต์
สุธรรม is on a distinguished road
Default


เสียบบัตรผ่านแล้วรับคืนด้วย

“พระอาจารย์ทุกท่านอย่าทำตั๋วหายนะครับ เพราะว่าช่วงแรกต้องอาศัยตั๋วนี้ผ่านเครื่องตรวจเข้าไปด้านใน แล้วยังต้องขึ้นกระเช้าลอยฟ้าอีกสามช่วงไปบนยอดเขา ซึ่งผมก็ไม่แน่ใจว่าเขาจะต้องตรวจตั๋วอีกหรือเปล่า ?” นอกจากตั๋วขึ้นกระเช้าแล้ว ยังมีสติ๊กเกอร์อีกคนละชิ้นเล็ก ๆ ให้แปะไว้กับจีวร “จะแปะไว้เลยหรือจะไปแปะติดตอนเข้าร้านขายของที่ระลึกก็ได้ครับ ถ้าไม่มีสติ๊กเกอร์นี้ เขาจะไม่ขายของให้นะครับ เพราะว่าคนที่ไม่มีสติ๊กเกอร์คือบรรดาเจ้าหน้าที่ของที่นี่ ถ้าไปซื้อของที่ระลึกซึ่งสามารถขอลดภาษีมูลค่าเพิ่ม ๘ % ก็จะเป็นการเอาเปรียบคนอื่นเขา” ในเมื่อรอได้อาตมาก็เก็บสติ๊กเกอร์เข้ากระเป๋าอังสะไปก่อน...

แจกตั๋วครบแล้วมัคคุเทศก์รูปหล่อก็เดินนำไปยังอาคารสองชั้น ที่มีรูปยอดเขาหิมะติดเกือบจะเต็มพื้นที่ เว้นไว้แต่ประตูทางเข้าเท่านั้น ด้านบนสุดมีป้ายภาษาอังกฤษเขียนว่า TITLIS ENGELBERG บรรดานักท่องเที่ยวฝรั่ง หันกล้องมาถ่ายรูปคณะของเราเป็นการใหญ่ เมื่อเข้าประตูไปด้านซ้ายเป็นช่องขายตั๋ว ซึ่งมีคนเข้าแถวกันยาวทีเดียว ส่วนทางขวามือเป็นทางไปขึ้นกระเช้า (Cable Car) มีเครื่องนับจำนวนคนที่เป็นเครื่องดิจิตอล ๔ เครื่องด้วยกัน คุณโอ๋จัดการเสียบตั๋วให้พวกเราดูเป็นตัวอย่าง เมื่อเสียง "ปี๊บ" ดังขึ้น
ก็หยิบตั๋วคืนมาแล้วเดินผ่านไป ทุกคนทำตามกันแบบรู้หน้าที่...

อาตมาหยิบตั๋วคืนมาและเดินผ่านไปแล้ว ก็ถอยหลังไปหลายก้าว หันกล้องกลับมาถ่ายพรรคพวกที่ตามมาทีหลัง แล้วจึงค่อยตามมัคคุเทศก์รูปหล่อของเราต่อไป ภายในเป็นทางเดินแคบ ๆ ประมาณเคียงไหล่กันสองคน พอถึงจุดที่ต้องตรวจนับค่อยขยายกว้างออกเป็นสี่ช่องทางตามเคย มีทีวีวงจรปิดฉายภาพเส้นทางขึ้นยอดเขาและข้อมูลต่าง ๆ ให้ดูเป็นระยะไป จนกระทั่งหลุดออกมายังทางเดินที่เป็นเหมือนวิหารคด แต่หลังคาเป็นกระจกใสรับแดดจัดจ้า ด้านหน้าของเราเป็นห้องโถงกว้าง มีผู้คนนับร้อยที่ยืนรอขึ้นกระเช้าลอยฟ้าอยู่อย่างเป็นระเบียบ มีเจ้าหน้าที่หญิงชายหลายคน กระจายตัวกันคอยจัดระเบียบและนับจำนวนคน ว่าแต่ละชุดให้เข้าไปรอขึ้นกระเช้าได้กี่คน...
รูป
ชนิดของไฟล์: jpg IMG_4253.jpg (78.8 KB, 48 views)

แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย สุธรรม : วันนี้ เมื่อ 05:06
ตอบพร้อมอ้างอิงข้อความเดิม
สมาชิก 23 คน ได้กล่าว "อนุโมทนา" กับคุณ สุธรรม ในข้อความที่เขียนด้านบน
แสดง/ซ่อน รายชื่อผู้อนุโมทนา
  #22  
เก่า วันนี้, 02:28
สุธรรม's Avatar
สุธรรม สุธรรม is offline
ผู้ตรวจการณ์เว็บวัดท่าขนุน - ยืนยันตัวตนแล้ว
 
วันที่สมัคร: Jun 2009
ข้อความ: 2,346
ได้ให้อนุโมทนา: 98,534
ได้รับอนุโมทนา 494,972 ครั้ง ใน 6,723 โพสต์
สุธรรม is on a distinguished road
Default


เพื่อน ๆ ขอถ่ายรูปด้วย เผื่อได้ไปลงหนังสือ

อาตมาเห็นว่ากำลัง “คนติด” และพื้นที่ก็เหมาะสมที่จะถ่ายรูป จึงส่งกล้องให้พระครูปรีชาช่วยถ่ายให้ที พระครูกล้ารีบเสนอหน้าเข้ามาใกล้ “ขอถ่ายรูปคู่กับหลวงพ่อเล็กหน่อย รูปนี้เอาลงหนังสือบันทึกการเดินทางใช่ไหม ?” เพิ่งจะถ่ายเสร็จ “เฮ้ย..ขอโชว์หล่อบ้าง” พระครูญาณฯ ยื่นหน้าเข้ามาแจมอีกราย ท่านอื่น ๆ เห็นเข้าจึงมีรายการเลียนแบบ ทั้ง “เซลฟี่” และฝากคนอื่นถ่ายรูปให้ ที่ตลกมากก็คือท่านอาจารย์ ดร. วันชัย ใช้สองมือจับกล้องตัวเบ้อเริ่มเลนส์ยาวเป็นคืบ “เซลฟี่” ให้กับตัวเอง ไม่รู้ว่าออกมาแบบไหน เพราะว่าไม่ได้ไปขอท่านดู...

เสียงเครื่องกลไกดังโกร่งกร่าง แล้วกระเช้าแบบปิดแต่มีผนังเป็นกระจกก็เคลื่อนตามกันมา ๕ คัน แต่ละคันสามารถรับคนได้ ๔ คน โดยนั่งหันหน้าเข้าหากันด้านละ ๒ คน แปลว่าชุดหนึ่งสามารถขนส่งคนขึ้นไปได้ ๒๐ คน กระเช้าแต่ละคันมีรูปธงของชาติต่าง ๆ ติดอยู่ชาติละคัน ที่เห็นก็มีเดนมาร์ก ฮ่องกง เยอรมัน เกาหลีใต้ และอังกฤษ ผู้โดยสารโดนเจ้าหน้าที่ผลักตัวให้รีบขึ้นกระเช้า เพราะว่านอกจากประตูกระเช้าจะเปิดปิดอัตโนมัติแล้ว ยังเคลื่อนตัวค่อนข้างเร็วอีกด้วย คนทางด้านหน้าของเราน้อยลงไปเรื่อย ๆ จนในที่สุดก็มาถึงคณะของพวกเรา...

เห็นหลวงพ่ออำเภอท่ายาง พระครูญาณฯ พระครูกล้า พระครูโจ ขึ้นกระเช้าหนึ่ง หลวงพ่อเจ้าคุณสมุทรฯ หลวงพ่อพระครูเรือง พระครูปรีชา และอาตมา ขึ้นอีกกระเช้าหนึ่ง องปลัดผลุบขึ้นกระเช้าถัดไปกับใครบ้างก็ดูไม่ทัน เพราะว่ากระเช้าเคลื่อนตัวเสียงค่อนข้างดังไปตามคานสีแดงเหนือหัว ตอนแรกก็ไม่รู้สึกอะไร แต่พอหลุดมาอยู่บนสายสลิงลอยละลิ่วขึ้นฟ้า ผ่านป่าสนและเสาที่เป็นแท่นยึดลวดสลิง ยิ่งลอยก็ยิ่งสูงขึ้นไปเรื่อย ๆ เห็นหมู่อาคารและลานจอดรถเล็กลงไปทุกที ก็รู้สึกเสียวไส้พิกล ตกกระเช้าตายนี่คงจะดังไปทั่วโลกเป็นแน่แท้..!
รูป
ชนิดของไฟล์: jpg IMG_4258.jpg (95.6 KB, 25 views)
ตอบพร้อมอ้างอิงข้อความเดิม
สมาชิก 12 คน ได้กล่าว "อนุโมทนา" กับคุณ สุธรรม ในข้อความที่เขียนด้านบน
แสดง/ซ่อน รายชื่อผู้อนุโมทนา
ตอบ

ขณะนี้มีคนกำลังดูกระทู้นี้อยู่ : 1 คน ( เป็นสมาชิก 0 คน และ บุคคลทั่วไป 1 คน )
 
คำสั่งเพิ่มเติม

กฎการส่งข้อความ
You may not post new threads
You may not post replies
You may not post attachments
You may not edit your posts

BB code is ใช้ได้
Smilies are ใช้ได้
[IMG] code is ใช้ได้
HTML code is งดใช้

Forum Jump


เวลาทั้งหมดอยู่ในเขตเวลา GMT +7 และเวลาในขณะนี้คือ 12:23



ค้นหาในเว็บวัดท่าขนุน

เว็บวัดท่าขนุน Powered by vBulletin
Copyright © 2000-2010 Jelsoft Enterprises Limited.
ความคิดเห็นส่วนตัวทุก ๆ ข้อความในเว็บบอร์ดนี้ สงวนสิทธิ์เฉพาะเจ้าของข้อความ ไม่อนุญาตให้คัดลอกออกไปเผยแพร่ นอกจากจะได้รับคำอนุญาตจากเจ้าของข้อความอย่างชัดเจนดีแล้ว