กระดานสนทนาวัดท่าขนุน


กลับไป   กระดานสนทนาวัดท่าขนุน > ห้องบูรพาจารย์ > ประวัติและปฏิปทาของพระสุปฏิปันโน

Notices

ประวัติและปฏิปทาของพระสุปฏิปันโน รวมประวัติ ปฏิปทาของครูบาอาจารย์อันเป็นที่เคารพจากทั่วเมืองไทย

ตอบ
 
คำสั่งเพิ่มเติม
  #1  
เก่า 27-01-2010, 14:38
เทิด เทิด is offline
สมาชิก - ยืนยันตัวตนแล้ว
 
วันที่สมัคร: Feb 2009
ข้อความ: 27
ได้ให้อนุโมทนา: 7,491
ได้รับอนุโมทนา 9,854 ครั้ง ใน 253 โพสต์
เทิด is on a distinguished road
Default หลวงปู่ครูบาชัยยะวงศาพัฒนา

ประทีปธรรมในดวงใจ



พระชัยวงศาวาท
หลวงปู่ให้โอวาทอบรมพระ เณร อุบาสก อุบาสิกา ในวันเข้าพรรษา ปี ๒๕๓๙
เกิดมาได้พึ่งพุทธศาสนาถือว่าเป็นผู้โชคดี

พระภิกษุก็ดี สามเณรก็ดี เด็กวัดก็ดี ศรัทธา (อุบาสก อุบาสิกา) ก็ดี ที่ได้มาพึ่งพระพุทธเจ้า พระธรรม วัดวา ครูบาอาจารย์ (พระสงฆ์) ซึ่งผู้รู้ถือว่าเป็นโชคดี เป็นประโยชน์ ต้องดีอกดีใจ ถ้าไม่มีโชค ไม่มีบุญ ก็จะได้ตกอยู่ในอเวจีมหานรก ถ้าไม่ได้อยู่ในอบายภูมิ ก็จะได้เป็นสัตว์เดรัจฉาน

มนุษย์เราแตกต่างกันที่บุญกุศล

คนเราเกิดเป็นมนุษย์ก็ไม่เหมือนกัน...ไม่เหมือนกันอย่างไร...บุญกุศลมีมากบ้าง มีพอประมาณบ้าง มีนิดเดียวบ้างก็มี คนที่มีบุญกุศลมากก็ต้องขวนขวายกระทำบุญ บุญน้อยก็ยิ่งต้องขวนขวายเข้าไปอีก ยิ่งถ้าไม่มีบุญก็ต้องรีบเร่งหมั่นกระทำเอา...หมั่นทำอะไร...หมั่นทำบุญ ทำทาน ถือศีล ภาวนา หมั่นดูแลรักษา พระพุทธเจ้า พระธรรม ครูบาอาจารย์ (พระสงฆ์) ต้องทำจิตใจให้มั่นคง ให้ระลึกนึกถึงทุกเช้าทุกเย็น

ต้องรู้ทางแห่งบาปกรรมและบุญกุศล

ถ้าไม่มีบุญก็ไม่ได้เข้ามาอยู่ในวัด อย่างที่ผ่านมา บางคนก็ว่า มาอยู่ในวัดสนุกมาก กินข้าวเสร็จแล้วก็นอน แล้วก็เล่น อันนั้นคือ การมาอยู่เพื่อทำบาป การทำบาปนั้น...พระภิกษุก็ดี สามเณรก็ดี เกียจคร้านไม่เรียนหนังสือหนังหา ไม่ทำวัตรสวดมนต์ ภาวนาก็ไม่ภาวนา อันนั้นบาปก็จะหนักขึ้น นึกว่า (บวชเข้ามาแล้ว) จะทำให้พ้นความทุกข์ยากลำบาก...ไม่พ้นหรอก จะต้องย้อนกลับไปเกิดเป็นวัว ควาย ช้าง ม้า หรือเป็นสัตว์อะไรก็ไม่รู้ ถ้าอยากจะพ้นความทุกข์ยากลำบาก หนีจากการเกิดเป็นสัตว์เดรัจฉาน ก็จะต้องขวนขวายสร้างนิสัยให้เกิดความขยันหมั่นเพียรด้วยตนเอง

การที่ศรัทธา (พุทธบริษัท) อยากจะพ้นจากความยากลำบากนั้น ทางแห่งบาปกรรมอยู่ที่ไหน ทางแห่งบุญกุศลอยู่ทางไหน ต้องหมั่นขยันเรียน แล้วจะได้พบเส้นทางนั้นในตำหรับตำรา ถ้าไม่ขยันเรียนก็จะถือ (คิด) ว่าเป็นของเล่น ไม่รู้จักทางบุญ ทางบาป จะให้ครูบา (หลวงปู่) บอกกล่าวทุกอย่างนั้น ก็บอกสอนไม่หมดหรอก จะติดตามไปสอนทุกรูปทุกคนก็ไปไม่ได้ จะให้ได้ก็ดังเช่นขณะนี้ ที่ได้แต่ชี้หนทางให้ ให้จำไว้ทุกคน พระภิกษุก็ต้องขยัน สามเณรก็ต้องขยัน จะได้พ้นจากบาปกรรมความทุกข์ยากลำบาก

แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย เทิด : 28-01-2010 เมื่อ 16:12
ตอบพร้อมอ้างอิงข้อความเดิม
สมาชิก 97 คน ได้กล่าว "อนุโมทนา" กับคุณ เทิด ในข้อความที่เขียนด้านบน
แสดง/ซ่อน รายชื่อผู้อนุโมทนา
  #2  
เก่า 28-01-2010, 09:53
เทิด เทิด is offline
สมาชิก - ยืนยันตัวตนแล้ว
 
วันที่สมัคร: Feb 2009
ข้อความ: 27
ได้ให้อนุโมทนา: 7,491
ได้รับอนุโมทนา 9,854 ครั้ง ใน 253 โพสต์
เทิด is on a distinguished road
Default

ศาสนาจะเจริญได้ก็ด้วยศรัทธาพุทธบริษัท ๔

ทำอย่างไร จึงจะทำให้เกิดความสุข ทำอย่างไรจึงจะทำให้เกิดบุญบารมี ทำให้วัดวาศาสนารุ่งเรือง...การที่วัดวาศาสนาจะรุ่งเรืองนั้น ก็เพราะศรัทธาพุทธศาสนิกชน พระภิกษุก็คือพุทธศาสนิกชน สามเณรก็คือพุทธศาสนิกชน เด็กวัดก็คือพุทธศาสนิกชน อุบาสก อุบาสิกา ฆราวาสก็คือพุทธศาสนิกชน

ฆราวาสบางคนนั้น บุญบารมีมากกว่าพระภิกษุสามเณรก็มี ไม่มีบุญบารมีเลยก็มี พระภิกษุสามเณรนี้ ก็นับว่ามีบุญอยู่หน่อยแล้ว แต่ไม่ได้ระลึกถึงบุญอันนั้น...ทำอย่างไรจึงจะได้บุญกุศลเยอะ ก็ต้องหมั่นดูแลรักษา"วัตร"ให้ดี...สามเณรจะต้องเชื่อฟังพระภิกษุ เด็กวัดก็จะต้องเคารพเชื่อฟังสามเณรและพระภิกษุ ถ้าไม่เคารพเชื่อฟังใครเลย ก็จะไม่มีครูบาอาจารย์


เป็นศิษย์พระพุทธเจ้าจริง ๆ ต้องรู้หน้าที่

อยากเป็นศิษย์พระพุทธเจ้าจริง ๆ ก็จะต้องเชื่อฟังครู อุปัฏฐากวัดวา...ใครมีงานก็ต้องพิจารณาให้ดี ใครดูแลอะไรต้องนึกได้ทุกเช้าเย็น การเรียนหนังสืออย่างหนึ่ง การภาวนาอย่างหนึ่ง การท่องสวดมนต์อย่างหนึ่ง จะต้องนึกถึงทุกคราว เวลาที่จะว่างเว้นสำหรับการละเล่น จะไม่มีเลยทุกค่ำเช้า ถ้าอดหลับอดนอนไม่ไหวก็หลับนอน การหลับนี้ก็หลับไม่นานสัก ๓ - ๔ ชั่วโมงก็ตื่น

อดีต "ครูบา" เมื่อครั้งยังเป็นเด็กวัด

เมื่อครั้งครูบา (หลวงปู่) ยังเป็นเด็กวัดนั้น ไม่เหมือนสมัยนี้หรอก ต้องตื่นก่อนที่ครูบาอาจารย์จะตื่น ตื่นขึ้นมาเอาถังน้ำไปตักน้ำในห้วย กลับมาตักน้ำใส่คณโฑ น้ำเก่าเททิ้ง เปลี่ยนเอาน้ำใหม่ใส่ เปลี่ยนน้ำให้ครูบาอาจารย์ แล้วก็เปลี่ยนน้ำของ พระพุทธ พระธรรม ประเคนจนเสร็จหมด เอาอาสนะของครูบาอาจารย์มาปูตรงที่ท่านจะสอนหนังสือ เสร็จแล้วกราบ นั่งทบทวนตำราเรียนอยู่ตรงนั้น

แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย สุธรรม : 28-01-2010 เมื่อ 12:37
ตอบพร้อมอ้างอิงข้อความเดิม
สมาชิก 79 คน ได้กล่าว "อนุโมทนา" กับคุณ เทิด ในข้อความที่เขียนด้านบน
แสดง/ซ่อน รายชื่อผู้อนุโมทนา
  #3  
เก่า 28-01-2010, 22:17
เทิด เทิด is offline
สมาชิก - ยืนยันตัวตนแล้ว
 
วันที่สมัคร: Feb 2009
ข้อความ: 27
ได้ให้อนุโมทนา: 7,491
ได้รับอนุโมทนา 9,854 ครั้ง ใน 253 โพสต์
เทิด is on a distinguished road
Default

วัตรที่แท้จริง

อย่างที่มาอยู่นี่ เขาเรียกว่า วัดห้วยต้ม วัดนาทราย วัดนาเลี่ยง อันนี้ไม่ใช่"วัตร"อาจจะใช่"วัด"แต่ไม่เป็น"วัตร"ที่แท้จริง วัตร คือ การดูแลวัดวาศาสนา เรียนหนังสือก็เป็นวัตร เขียนหนังสือก็เป็นวัตร อุปัฏฐากพระพุทธ พระธรรม ก็เป็นวัตร

กิจวัตร

"กิจจะ"คือ ให้มีกิจจะนิสัย ถ้ามี"กิจวัตร"ตื่นเช้ามาก็ปฏิบัติ ต้องกวาดต้องตักน้ำ ต้องเรียนหนังสือ ภาวนาสวดมนต์ นี่คือ"กิจวัตร"เป็นวัตรทั้งหมด ส่วนฆราวาสนอกวัดมี"วัตร"ต้องมาตักบาตร ก็ต้องมาทุกเช้า ถ้าอยากให้มากขึ้นต้องมาปฏิบัติ วิปัสสนากรรมฐานภาวนาทุกเย็น มาสวดมนต์ไหว้พระทุกเย็น อันนี้คือวัตร เป็นกิจวัตร ไม่ใช่เข้ามาวัดเปล่า ๆ (ต้อง) มีวัตร คือ การดูแลรักษา
ตอบพร้อมอ้างอิงข้อความเดิม
สมาชิก 77 คน ได้กล่าว "อนุโมทนา" กับคุณ เทิด ในข้อความที่เขียนด้านบน
แสดง/ซ่อน รายชื่อผู้อนุโมทนา
  #4  
เก่า 29-01-2010, 20:08
เทิด เทิด is offline
สมาชิก - ยืนยันตัวตนแล้ว
 
วันที่สมัคร: Feb 2009
ข้อความ: 27
ได้ให้อนุโมทนา: 7,491
ได้รับอนุโมทนา 9,854 ครั้ง ใน 253 โพสต์
เทิด is on a distinguished road
Default

ให้จดจำที่ครูบาสั่งสอน

ถ้าอยากเป็นคนดีมีบุญมีกุศล ก็ต้องเชื่อฟังครูบาอาจารย์ ไม่ลบหลู่ท่าน ต้องเคารพยำเกรง เมื่อครูบายังอยู่นี่ ก็มีเวลาสั่งสอนได้เพียงครั้งคราวเท่านั้น พอได้ยินได้ฟังก็ขอให้จดจำ ถ้าครูบาจากไป จะมีใครมาสั่งสอนดังเช่นครูบา...

ถ้าเชื่อฟังพ่อแม่ครูบาอาจารย์ บุญบารมีท่านทั้งหลายเหล่านั้น ก็จะคุ้มครองปกปักรักษา คนที่ไม่เชื่อฟัง ฝืนคำสั่งสอนพ่อแม่ครูบาอาจารย์ เมื่อคราวที่เป็นพ่อคนแม่คน ลูกตัวเองก็จะยิ่งไม่เชื่อฟังยิ่งกว่าอีก สอนยากมาก...

อยากเป็นคนดีก็ขอให้นึกถึงบุญ ทานอย่างหนึ่ง ศีลอย่างหนึ่ง ภาวนาอย่างหนึ่ง ทั้งสามอย่างนี้จะได้ช่วย ตนก็จะได้ถึงสุข บาปกรรมที่ทำให้ลำบากอยู่ขณะนี้ เป็นกรรมที่ได้กระทำไว้แต่ชาติก่อน ผู้ที่ได้ประกอบกรรมดีในภพนี้ ชาตินี้ ก็จะได้พบกับความสุขในภพชาติต่อ ๆ ไป

ด้วยอานุภาพของศีลหรือศีลบารมีนั้น ถ้าเราตายจากโลกนี้ไป เวรกรรมจะหมดไป บาปกรรมก็จะไม่มี ถ้าจะมีก็เป็นกรรมเก่า กรรมใหม่ก็จะไม่มี เราจะไม่สร้างเวรและปลูกบาปกรรมใหม่แล้ว...

ถ้ายังทำอีก ก็เป็นการปลูกสร้างบาปกรรมเพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ ก็ต้องรับกรรมเพิ่มขึ้นอีกเรื่อย ๆ เช่นกัน ยิ่งนานวันก็ยิ่งเพิ่มขึ้น ต้องคำนึงถึงการได้เข้ามาวัดวา ซึ่งได้จุดประกายแสงสว่างขนาดนี้แล้ว...ครูบาพยายามทำให้แสงสว่างเกิดขึ้น คนที่เคารพเชื่อฟังครูบา ก็ได้ช่วยกันทำให้แสงสว่างเกิดขึ้น คนที่ไม่เคารพเชื่อฟังครูบา กลับทำให้แสงสว่างนั้นมืดดับลงไปอีก


ให้เป็นผู้นำชี้ทางสวรรค์แก่ญาติของตน

การที่ได้มาอยู่วัด ก็ควรที่จะสามารถเป็นผู้นำได้บ้าง...เป็นผู้นำอะไร...นำพ่อแม่ พี่น้อง ลุงป้า น้าอา ทำบุญให้ทาน ชี้ทางแสวงบุญ...ทางสวรรค์..ตัวผู้นำเองต้องหมั่นสร้างบุญกุศล รู้จักข่มจิตใจ ถ้าไม่รู้จักละเว้น ก็จะไม่ได้อะไรเลย ถ้ารู้จักการละเว้นได้ก็จะดีมาก

พระบัญชา กตปุญโญ ผู้ถอดเทป-แปล

แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย สุธรรม : 30-01-2010 เมื่อ 03:27
ตอบพร้อมอ้างอิงข้อความเดิม
สมาชิก 75 คน ได้กล่าว "อนุโมทนา" กับคุณ เทิด ในข้อความที่เขียนด้านบน
แสดง/ซ่อน รายชื่อผู้อนุโมทนา
  #5  
เก่า 30-01-2010, 22:42
เทิด เทิด is offline
สมาชิก - ยืนยันตัวตนแล้ว
 
วันที่สมัคร: Feb 2009
ข้อความ: 27
ได้ให้อนุโมทนา: 7,491
ได้รับอนุโมทนา 9,854 ครั้ง ใน 253 โพสต์
เทิด is on a distinguished road
Default

"หลวงปู่สอนว่า..."

ควรตั้งใจเมื่อให้ทาน

เมื่อเราจะให้ทาน
ควรจะชำระจิตใจ เจตนาให้บริสุทธิ์
อย่าไปโกรธ อย่าไปเกลียด อย่าให้มีใจขุ่นมัว...
ให้ตั้งจิตตั้งใจปรารถนาว่า
"สุทินนัง วะตะเม ทานัง นิพพานะ ปัจจะโย โหตุ เม นิจจัง"
ดังนี้สามครั้ง


คำรำพึงถึงบุญ

เมื่อใดให้ทานแล้ว
นานเท่าใดก็ดี
ก็ให้มีปีติยินดีอยู่ทุกเมื่อ
อย่าให้เบื่อหน่ายและแหนงใจ
ควรรำพึงว่า
"ทานัง เม ปริสุทธัง"
และ "มุตตะ จาโค"
ไปในใจเถอะ


การกราบไหว้ที่ถูกต้อง

เมื่อเราจะไหว้พระนบธรรมนั้น
ควรไหว้ให้มันถูก
คือ หัวเข่าทั้งสอง
แขนศอกทั้งสองกับหน้าผากหนึ่ง
ให้ติดกับอาสนะ
อย่าไหว้ให้หน้าไปซ้ายไปขวา
คือ ให้หน้าเข้าทางพระแท้จึงชอบแล

แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย เถรี : 31-01-2010 เมื่อ 19:55
ตอบพร้อมอ้างอิงข้อความเดิม
สมาชิก 72 คน ได้กล่าว "อนุโมทนา" กับคุณ เทิด ในข้อความที่เขียนด้านบน
แสดง/ซ่อน รายชื่อผู้อนุโมทนา
  #6  
เก่า 31-01-2010, 19:38
เทิด เทิด is offline
สมาชิก - ยืนยันตัวตนแล้ว
 
วันที่สมัคร: Feb 2009
ข้อความ: 27
ได้ให้อนุโมทนา: 7,491
ได้รับอนุโมทนา 9,854 ครั้ง ใน 253 โพสต์
เทิด is on a distinguished road
Default

ผู้ไม่มีไตรสรณะ

พระพุทธ พระธรรม พระสงฆ์
เป็นรัตนอันอุดม ดีวิเศษ
ที่เรารู้อยู่ทั่วกันแล้ว
ว่าเป็นของบริสุทธิ์เลิศสดใส
และมีคุณแก่เราทั้งหลายหาที่สุดบ่ได้
ถ้ารู้แล้วไม่ปฏิบัติตามอย่างนั้น
พระพุทธ พระธรรม พระสงฆ์
ก็บ่เป็นที่พึ่งแก่เราได้เลย
อุปมาดังวังน้ำใส
ถ้าเราเห็นแล้วบ่ลงอาบลงล้าง
มันก็บ่หมดบ่ใส(ไม่สะอาดหมดจด)


ผู้มีไตรสรณะที่แท้จริง

เมื่อใดเราปฏิบัติธรรมด้วยดีแท้
พระพุทธ พระธรรม พระสงฆ์
จึงจะเป็นที่พึ่งแก่เราได้
อุปมาดังวังน้ำใส
ถ้าเราเห็นแล้วลงอาบลงล้างและขัดสี
จึงจะหมดจะใส(จึงจะสะอาดหมดจด)
เราทั้งหลายรู้แล้วจงหมั่นอาบหมั่นล้างและขัดสี
จะได้ดีในชาตินี้และชาติหน้า


อานิสงส์ของบุญ

การไปวัดไปวา
และการทำบุญทำทาน
อย่าได้เข้าใจว่าเป็นการเล็กน้อย
เพราะว่าจะได้อานิสงส์ทุกบาทย่าง
และทุกลมหายใจเข้าออกของผู้ไปทำบุญ
ใครคนใดจะมาอ่านมานับอานิสงส์ได้(ไม่มีใครสามารถประมาณอานิสงส์ได้)
ก็พึงรู้ว่ามีมากนัก
ดังนี้ เราควรกระทำแล

แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย สุธรรม : 01-02-2010 เมื่อ 03:24
ตอบพร้อมอ้างอิงข้อความเดิม
สมาชิก 66 คน ได้กล่าว "อนุโมทนา" กับคุณ เทิด ในข้อความที่เขียนด้านบน
แสดง/ซ่อน รายชื่อผู้อนุโมทนา
  #7  
เก่า 01-02-2010, 19:53
เทิด เทิด is offline
สมาชิก - ยืนยันตัวตนแล้ว
 
วันที่สมัคร: Feb 2009
ข้อความ: 27
ได้ให้อนุโมทนา: 7,491
ได้รับอนุโมทนา 9,854 ครั้ง ใน 253 โพสต์
เทิด is on a distinguished road
Default

ทำบุญอย่าอายผู้อื่น

การทำบุญ
ให้เป็นคุณเป็นประโยชน์แก่ตนในชาตินี้ชาติหน้า
ผู้มีปัญญา
ไม่ควรจะอายผู้อื่นในการทำบุญ
ปัญญาเรามี
ควรเข้าใจทำคนเดียวพอ
รู้ใครรู้มัน
ควรรีบขวนขวายใส่ใจทำเอาในใจ
เพราะว่าของนี้ทำแทนกันบ่ได้
ถ้าเราบ่คิดกระทำเอา
ใครก็บ่ทำเผื่อปันให้เราได้


ญาติพี่น้องผู้ประเสริฐ

คนผู้ใด
อันบ่ใช่พี่น้องของเรา
ถ้าเขาเป็นคนดี
มีปัญญา
และมีคุณแก่เรามากนัก
อันคน ๆ นั้นจะได้ชื่อว่า
เป็นญาติพี่น้องผู้ประเสริฐแห่งเราแท้เเล


โง่ก่อนฉลาด

ทางเดินของเราต้องเป็นป่ามาก่อน
แล้วจึงจะเป็นที่ราบเรียบ
คือว่าคนเราต้องเป็น คนใบ้คนเง่า (โง่) มาก่อน
แล้วจึงจะค่อยรู้ค่อยแจ้งในภายหลัง เหมือนกันทุกคนแล
ต้องเป็นคนใบ้คนหลงใน "สงสาร" มานาน เหมือนกันทุกคน
เป็นดังคนป่าบ่รู้ทาง มีผู้มาบอกทางให้
เรารู้แล้วดังนั้น
ควรรีบเดินตามไปเร็ว ๆ
บ่ต้องยั้งรอให้มันได้หลงไป หลายครั้งหลายคราว
ตอบพร้อมอ้างอิงข้อความเดิม
สมาชิก 65 คน ได้กล่าว "อนุโมทนา" กับคุณ เทิด ในข้อความที่เขียนด้านบน
แสดง/ซ่อน รายชื่อผู้อนุโมทนา
  #8  
เก่า 02-02-2010, 19:20
เทิด เทิด is offline
สมาชิก - ยืนยันตัวตนแล้ว
 
วันที่สมัคร: Feb 2009
ข้อความ: 27
ได้ให้อนุโมทนา: 7,491
ได้รับอนุโมทนา 9,854 ครั้ง ใน 253 โพสต์
เทิด is on a distinguished road
Default

๑๐ ทางสองเส้น

คนจักไปนรกนี้ง่าย เป็นทางอันราบเรียบ
คนไปเมืองพระนิพพานนั้นยาก ดูเป็นขวากเป็นหนาม
ฝูงคนอยากเลวก็บ่อาจจะไปถึง
เพราะว่าไปยาก
เพียงจะได้เดินหน้าเข้าสู่อเวจีนรก
ส่วนทางอันยากคือว่าลำบากในชาตินี้
แต่ก็เป็นดีในชาติหน้านั้นใครบ่เข้าใจ
ดังคำโบราณว่า "หนทางไปวัดนี้หมอง ทางไปหนองนี้เตียน"
ถ้าเราได้รู้แล้วควรพิจารณาจะไปทางใดดี
หนทางมีสองเส้น
ใครบ่อาจจักเว้นได้สักคนแล


๑๑ ฟังธรรมอย่ากำเสียง

การฟังธรรม
บ่ควรจะฟังเอาเสียงอันม่วน
ควรตั้งใจฟังเอาคำที่เป็นแก่นเป็นสาร
ที่จักได้เป็น "กรรมฐาน"
สอนจิตสอนใจไปภายหน้า
เพื่อจักได้หาหนทางเข้าสู่พระนิพพาน


๑๒ อายบาปดีกว่าอายบุญ

การทำบุญทำทาน
เป็นการที่เราบ่ควรจักคร้านจักอายแล
ถ้าจักอาย
ให้อายและกลัวต่อบาป
ผู้ที่เกิดมาพบพระพุทธเจ้า
ก็ควรศึกษา อย่าเกียจคร้าน
อย่าอายในการทำดี
ตอบพร้อมอ้างอิงข้อความเดิม
สมาชิก 61 คน ได้กล่าว "อนุโมทนา" กับคุณ เทิด ในข้อความที่เขียนด้านบน
แสดง/ซ่อน รายชื่อผู้อนุโมทนา
  #9  
เก่า 04-02-2010, 00:48
เทิด เทิด is offline
สมาชิก - ยืนยันตัวตนแล้ว
 
วันที่สมัคร: Feb 2009
ข้อความ: 27
ได้ให้อนุโมทนา: 7,491
ได้รับอนุโมทนา 9,854 ครั้ง ใน 253 โพสต์
เทิด is on a distinguished road
Default

๑๓ ทุกข์ก่อนสุข

พวกเราใคร่ถึงสุข
ใคร่พ้นจากทุกข์
ก็ควรอุตส่าห์กระทำเพียร
อดทุกข์-อดอยากเอาบ้างเสียก่อน
จึงจักได้ดีแล


๑๔ กรรมชั่วทำง่าย กรรมดีทำยาก

กรรมใด
อันเป็นคุณเป็นประโยชน์แก่ตนแท้
กรรมอันนั้นกระทำได้โดยยาก
กรรมอันใด
บ่เป็นคุณเป็นประโยชน์แก่ตนนั้น
กรรมอันนั้นกระทำได้โดยง่าย


๑๕ ทำบุญต้องใช้ปัญญา

ผู้บ่มีปัญญา เห็นท่านทำบุญก็ทำตามไป
บ่พิจารณาหาที่ถูก บ่รู้ก็บ่ถามใคร
ทำไปบ่เลือก ทำมากเข้าไว้เป็นประมาณ
ที่จักเป็นแก่นเป็นสารถูกดีแท้นั้นมีน้อย อันผิดมีหลาย
ส่วนผู้มีปัญญากระทำแต่ที่ถูกที่ชอบ
เอาตามสติกำลังแห่งตน
การกระทำที่ถูกแท้นั้น
จักน้อยมากเท่าใดก็ตาม ก็มีอานิสงส์มาก

แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย สุธรรม : 04-02-2010 เมื่อ 02:36
ตอบพร้อมอ้างอิงข้อความเดิม
สมาชิก 59 คน ได้กล่าว "อนุโมทนา" กับคุณ เทิด ในข้อความที่เขียนด้านบน
แสดง/ซ่อน รายชื่อผู้อนุโมทนา
  #10  
เก่า 05-02-2010, 00:26
เทิด เทิด is offline
สมาชิก - ยืนยันตัวตนแล้ว
 
วันที่สมัคร: Feb 2009
ข้อความ: 27
ได้ให้อนุโมทนา: 7,491
ได้รับอนุโมทนา 9,854 ครั้ง ใน 253 โพสต์
เทิด is on a distinguished road
Default

๑๖ อย่ามัวเมาในสังขาร

คนเราอายุ ๓๐ ลืมหน้า ๕๐ ลืมหลัง
๖๐-๗๐ ลุกก็ยาก นั่งก็ยาก หลังจากนั้นก็ร้องโอย
หนังเหี่ยวเขี้ยวหล่น ตาหม่นตามัว หัวหงอกหัวขาว
เฒ่าแก่แล้ว ควรพิจารณาดูกายตัวเราให้ชัด
อุ้มลูกแล้ว ก็ยังว่าค่อยให้หลานแถม(อีก)
คนที่มีเงิน พอหมื่นพอแสนแล้ว ก็ยังให้ได้ถึงล้านโกฏิเล่า
หลงเลี้ยงคราบเน่า ไว้รอวันตาย
เราทั้งหลาย ควรที่จะหาช่องทางดี
อย่าประมาท ทางศีล ทางทาน
อายุสังขารเรา มันบ่อยู่ที่เก่า
เป็นอันรู้เฒ่าชราไป
ให้คิดไว้บ่อย ๆ


๑๗ ผู้มีปัญญา

ผู้มีปัญญา ควรดูอย่างไว้
ให้หน่ายโลกสงสาร
ให้พากันเข้าวัดนอนวา
รักษาศีล
ภาวนา นับลูกประคำ
แล้วให้ได้สั่งลูกสอนหลาน ให้เขาเอาเราเป็นตัวอย่าง
เป็นกรรมฐานเล่าสืบกันไป ภายหน้าว่า
พ่อแม่ของข้า ได้รักษาศีล ฟังธรรม ใจศีล ใจบุญ


๑๘ อย่าประมาท

เราเป็นผู้กระทำบุญ แสวงหาสุขภายหน้า
เกิดมาพบพระพุทธศาสนา ฉะนี้แล้วอย่าให้เสียเวลา
ควรเร่งกระทำบุญ ไปตามเวลากาละอันควร
บ่ควรจักอ้างว่า ตัวนี้หนุ่มอยู่
ปล่อยมันเฒ่ามันแก่ เสียก่อนค่อยกระทำ
จะว่าอย่างนั้นก็บ่ควร
อันความตายแห่งคนทั้งหลาย มันบ่มีเวลา
หนุ่มก็ตาย เฒ่าก็ตาย มันบ่แน่
ควรพิจารณาให้ดี ๆ
ครั้นว่าเจตนามี
เราควรเร่งกระทำเสีย เมื่อยามหนุ่มนี้ ประเสริฐแล

แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย สุธรรม : 05-02-2010 เมื่อ 02:44
ตอบพร้อมอ้างอิงข้อความเดิม
สมาชิก 51 คน ได้กล่าว "อนุโมทนา" กับคุณ เทิด ในข้อความที่เขียนด้านบน
แสดง/ซ่อน รายชื่อผู้อนุโมทนา
  #11  
เก่า 06-02-2010, 13:53
เทิด เทิด is offline
สมาชิก - ยืนยันตัวตนแล้ว
 
วันที่สมัคร: Feb 2009
ข้อความ: 27
ได้ให้อนุโมทนา: 7,491
ได้รับอนุโมทนา 9,854 ครั้ง ใน 253 โพสต์
เทิด is on a distinguished road
Default

๑๙ อัตโนนาโถ

อนึ่ง ลูกเราไม่ใหญ่เราบ่ตายมันก็ว่า
แม้ว่าลูกใหญ่มา
เขาจะไปช่วยรักษา ศีล ภาวนา ก็หาบ่ได้
แม้นว่า ข้าวของสมบัติทั้งมวล ในที่สุดก็ตกเป็นของแผ่นดินเปล่า
คือว่าใครตายก็ละไว้ บ่เอาตามไปได้สักคน
เหตุนั้นบ่ควรที่เราจะห่วง มันบ่เป็นแก่นเป็นสาร
ถึงเมื่อเราตายไป ใครก็บ่ไปช่วยส่งนี้แล
สมควรผู้มีปัญญา ควรขวนขวายกระทำบุญ ให้ได้เป็นที่พึ่งแก่ตนเสียบ้าง
อัตโนนาโถ
ตัวให้เอาตัวเป็นที่พึ่ง อย่าเอาคนอื่นเป็นที่พึ่ง
ตายบ่ไปด้วยกัน


๒๐ ผู้มีศีล

เราเป็นผู้รู้ศีล
ควรรำพึงดูศีลแห่งตนทุกวันทุกคืน แม้นว่าหลับตื่นมาก็ดี
ให้คิดถึงศีลและเจตนา คิดเว้นจากบาป
ให้ได้รักษาศีล เสมอดังชีวิตแห่งตนนั้น จึงดีแล
เมื่อได้รับศีล
ได้รักษาให้บริสุทธิ์ดีแล้ว ดังนั้นก็ควรปีติยินดี
ให้รำพึงภายในใจ ให้ปราถนาสุขภายหน้าว่า
"สีละเม ปริสุทธา นิพพานะ ปัจจะโย โหตุ เม นิจจัง"
ดังนี้ไปบ่อย ๆ เถอะ


๒๑ ธรรมทั้ง ๕

อุบาสก อุบาสิกา หญิงชายทั้งหลาย
ควรตั้งอยู่ในธรรมทั้ง ๕ อย่างนี้คือ
๑. ประกอบด้วยศรัทธา เชื่อในคุณแก้วทั้งสาม
๒. ประกอบด้วยศีลบริสุทธิ์ทุกเมื่อ อันเป็นนิจศีลแท้
๓. อย่าถือมงคลตื่นข่าว คือ ให้เชื่อกรรม อย่าให้เชื่อข่าว
๔. อย่าเที่ยวไปแสวงหาเขตนาบุญนอกจากพุทธศาสนา
๕. ให้กระทำบำเพ็ญแสวงหาเจตนาบุญแต่ในพุทธศาสนาสิ่งเดียว

แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย สุธรรม : 06-02-2010 เมื่อ 20:13
ตอบพร้อมอ้างอิงข้อความเดิม
สมาชิก 43 คน ได้กล่าว "อนุโมทนา" กับคุณ เทิด ในข้อความที่เขียนด้านบน
แสดง/ซ่อน รายชื่อผู้อนุโมทนา
  #12  
เก่า 07-02-2010, 20:46
เทิด เทิด is offline
สมาชิก - ยืนยันตัวตนแล้ว
 
วันที่สมัคร: Feb 2009
ข้อความ: 27
ได้ให้อนุโมทนา: 7,491
ได้รับอนุโมทนา 9,854 ครั้ง ใน 253 โพสต์
เทิด is on a distinguished road
Default

๒๒ ผู้มีสัจจะ

ชาติคนผู้ดี
อันปากว่าอย่างใด ในใจก็ควรให้เป็นอย่างนั้นแท้จึงดี
อันปากว่าแท้ ในใจบ่กระทำตามก็หาประโยชน์บ่ได้
เหตุนั้น ควรมี "สัจจะ"
ครั้นว่าจักทำอันใด ก็ให้ทำอันนั้นแท้ ๆ
จึงจะสัมฤทธิ์ เป็นดีไปภายหน้าแล


๒๓ ปากเป็นหนึ่ง ใจเป็นสอง

เมื่อเรากระทำอันใด
ถ้าบ่เห็นผลแลคุณวิเศษ ก็อย่ารีบอวดว่าดี
ให้ทำไปก่อน
ครั้นว่าดีแท้นั้น บ่ต้องอวด
บางคนบ่รู้บ่หัน บ่ทันได้ทำ
ก็อวดรู้ไปเสียก่อน
ปากเป็นหนึ่ง ใจเป็นสอง
อันนี้บ่ดีแล


๒๔ กบในบ่อน้ำ

เราบ่ควรมีมานะกระด้าง ถือตัวว่าดี
รู้ฉลาด และได้กระทำความดีมากมาย อย่างนั้นอย่างนี้บ่ควร
อันที่จริงคนที่เขารู้
และได้กระทำดี ยิ่งกว่าเราหลายพันเท่า ก็มีมากมาย
เพราะว่าของอันใดก็ดี
ย่อมมีอันยิ่งเหนือกว่ากัน เป็นธรรมดา บ่มีที่สุด
อุปมาเป็นดังกบอยู่ในน้ำบ่อ
ก็สำคัญว่า น้ำในบ่อนั้นลึกและกว้าง
เหตุว่ามันบ่เคย ได้เห็นน้ำมหาสมุทรสักครั้ง
ตอบพร้อมอ้างอิงข้อความเดิม
สมาชิก 39 คน ได้กล่าว "อนุโมทนา" กับคุณ เทิด ในข้อความที่เขียนด้านบน
แสดง/ซ่อน รายชื่อผู้อนุโมทนา
  #13  
เก่า 09-02-2010, 22:38
เทิด เทิด is offline
สมาชิก - ยืนยันตัวตนแล้ว
 
วันที่สมัคร: Feb 2009
ข้อความ: 27
ได้ให้อนุโมทนา: 7,491
ได้รับอนุโมทนา 9,854 ครั้ง ใน 253 โพสต์
เทิด is on a distinguished road
Default

๒๕ อยากฉลาดต้องโง่เป็น

ผู้มีปัญญา
จักไปที่ใด ควรเอาโง่ไปด้วยเสียบ้าง
อย่ามีมานะจองหอง
ให้กระทำตัวเป็นดั่งร่ม
ควรจะรู้ว่าเมื่อใด ควรจะหุบหรือกาง
ถ้าถือตัวว่าดี ฉลาดรู้และบ่ข้อง(ไม่ยุ่งเกี่ยว) บ่ถามใคร
จะทำอันใด บ่มองบ่ดู ใครบ้างอย่างนั้น
เราจักเป็นผู้บ่รู้ จนวันตาย
ไปที่ไหน ให้เอาโง่ไปด้วยเสียบ้าง
จะดีเมื่อภายหลัง


๒๖ คบคนพาลพาไปหาผิด คบบัณฑิตพาไปหาผล

คนเราถ้าคบกับคนโง่คนเซ่อ ก็โง่ก็เซ่อไปตามกัน
เหมือนใบตองห่อปลาร้าปลาเน่า มันเหม็นสาบคาวไปตามกัน
ถ้าคบกับคนดีมีปัญญา ก็เป็นคนดีมีปัญญาไปตามกัน
เหมือนใบตองห่อของหอม มันก็หอมไปตามกัน
เหตุนั้น เราบ่ควรคบกับคนโง่คนเซ่อ คบแต่ผู้มีปัญญา
เพราะการคบกับคนเซ่อนั้น มันจะพาไปสู่ทางผิด
เป็นเหตุให้ฉิบหาย ในชั่วนี้ชั่วหน้า
ถ้าคบผู้มีปัญญา จะพาไปสู่ทางดีนั้นแล


๒๗ ชีวิตนั้นมีความตายเป็นของเที่ยง

เราบ่ควร
จะร้องไห้หาคนที่ตายไปแล้ว จนตาพุตาพอง
เพราะเราจะต้องตายเหมือนกัน บ่วันหนึ่งก็ยามหนึ่ง(ไม่วันใดก็วันหนึ่ง)
คนตายแล้ว
แม้นจักร้องไห้ หาสักเท่าใด
มันก็บ่คืนมา
คนเกิดมาแล้ว ก็มีอันจะตายไป เที่ยงแท้เป็นมั่น
อุปมาเป็นดั่งดวงตะวัน
ออกมาแล้ว ก็มีอันจักตกไป เป็นธรรมดา

แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย สุธรรม : 10-02-2010 เมื่อ 02:46
ตอบพร้อมอ้างอิงข้อความเดิม
สมาชิก 39 คน ได้กล่าว "อนุโมทนา" กับคุณ เทิด ในข้อความที่เขียนด้านบน
แสดง/ซ่อน รายชื่อผู้อนุโมทนา
  #14  
เก่า 10-02-2010, 22:36
เทิด เทิด is offline
สมาชิก - ยืนยันตัวตนแล้ว
 
วันที่สมัคร: Feb 2009
ข้อความ: 27
ได้ให้อนุโมทนา: 7,491
ได้รับอนุโมทนา 9,854 ครั้ง ใน 253 โพสต์
เทิด is on a distinguished road
Default

๒๘ ให้ทำตัวเหมือนเต่าในกระดอง

โทษของผู้อื่นเราเห็นได้ง่าย
ฝ่ายโทษของเราแท้ เราเห็นได้ยาก
เหตุฉะนั้น เมื่อเราเห็นโทษท่านมี
อย่ารีบติฉินนินทาว่าร้าย
ควรรู้จักหลบจักซ่อนไว้ ยังโทษแห่งตนและโทษของผู้อื่น
เป็นดั่งเต่าอันซ่อนหัวและเท้า ในกระดองนั้น
จงระวังตัวเราอย่าให้มีโทษ


๒๙ หวานเป็นลม ขมเป็นยา

เมื่อเขาสรรเสริญ ก็อย่ารีบพอใจ
แม้นเขานินทาและตักเตือน ก็อย่ารีบเกลียด
คำสรรเสริญและคำติเตียน ย่อมเป็นของคู่กัน
คนที่เขาไม่ติเตียนนินทา บ่มีในโลกนี้
ถ้าเราจะได้ยินแต่คำสรรเสริญสิ่งเดียว บ่ได้ยินคำนินทา
ฉะนั้น เราจักเป็นผู้บ่รู้จักตาย
ถ้าเราบ่ยินดีคำสรรเสริญ ก็เก็บไว้ในใจ
ส่วนคำนินทาว่าร้าย ถ้าเราอดได้
แม้คำร้ายก็กลายเป็นดี
ดังคำสุภาษิตที่ว่า "หวานเป็นลม ขมเป็นยา"
เรารู้แล้ว "ควรกินอันขม ควรอมอันหวาน"


๓๐ ไม้อ่อนบ่ห่อนหัก

เมื่อเขาด่าด้วยคำหยาบช้าสาหัส
ให้คิดไว้ว่า เขาด่าเท่านี้บ่เป็นไร
เขาด่า ก็ยังดีกว่าเขาทุบตี
เขาทุบตี ก็ยังดีกว่าเขาฆ่า
แม้นเขาฆ่าเสีย ก็ยังนับว่าดีอยู่
เพราะบางคน ฆ่าตัวตายเองก็ยังมี
ควรเราอย่าเกลียด อย่าด่าตอบ อย่าผูกเวรหมายมั่น
อันมิเป็นการดี
คนผู้ใดบ่เกลียดและใจดี ปากหวาน ขานอ่อน ใครบ่ห่อนฆ่า
ดังสุภาษิตว่า "ไม้อ่อนบ่ห่อนหัก"
ควรจำไว้ ให้เอาไม้เป็นครู
ตอบพร้อมอ้างอิงข้อความเดิม
สมาชิก 36 คน ได้กล่าว "อนุโมทนา" กับคุณ เทิด ในข้อความที่เขียนด้านบน
แสดง/ซ่อน รายชื่อผู้อนุโมทนา
  #15  
เก่า 16-02-2010, 08:06
เทิด เทิด is offline
สมาชิก - ยืนยันตัวตนแล้ว
 
วันที่สมัคร: Feb 2009
ข้อความ: 27
ได้ให้อนุโมทนา: 7,491
ได้รับอนุโมทนา 9,854 ครั้ง ใน 253 โพสต์
เทิด is on a distinguished road
Default

๓๑ ทุกข์เพราะใจ

เราทั้งหลาย
จักติดข้องอยู่ในทุกข์ก็เพราะใจ
จักพ้นทุกข์ก็เพราะใจอย่างเดียวเป็นเหตุ
ถ้าใจของผู้ใดอันกามคุณมีอำนาจชักนำไปได้
ผู้นั้นก็ต้องติดข้องอยู่ในทุกข์ตลอดไป
ถ้าใจของผู้ใดกามคุณชักลากนำไปบ่ได้
ผู้นั้นก็จักพ้นทุกข์โดยแท้บ่ต้องสงสัย


๓๒ สุขกับทุกข์

สุขกับทุกข์
มี ๔ อย่าง คือ
สุขกับบุญ
ทุกข์กับบุญ
สุขกับบาป
ทุกข์กับบาป


๓๓ วาสนาของคน

คนเราทุกคน
เกิดมาแล้ว จะมีติดตัวมา ๒ อย่าง คือ
วาสนาทำบุญ
วาสนาทำบาป
สองอย่างเป็นเหตุ
ถ้ามีวาสนาทำบาป ก็จะทำบาปไปเรื่อย ๆ
วาสนาทำบุญ ก็จะทำบุญไปเรื่อย ๆ

แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย สุธรรม : 16-02-2010 เมื่อ 09:18
ตอบพร้อมอ้างอิงข้อความเดิม
สมาชิก 33 คน ได้กล่าว "อนุโมทนา" กับคุณ เทิด ในข้อความที่เขียนด้านบน
แสดง/ซ่อน รายชื่อผู้อนุโมทนา
  #16  
เก่า 17-02-2010, 07:27
เทิด เทิด is offline
สมาชิก - ยืนยันตัวตนแล้ว
 
วันที่สมัคร: Feb 2009
ข้อความ: 27
ได้ให้อนุโมทนา: 7,491
ได้รับอนุโมทนา 9,854 ครั้ง ใน 253 โพสต์
เทิด is on a distinguished road
Default

๓๔ ความดีต้องรีบทำ เร็ว ๆ ไว ๆ

ถ้าจะสร้างบุญ
สร้างเสียแต่เดี๋ยวนี้
ต่อไปข้างหน้าก็ไม่ได้สร้างแล้ว
เป็นผีก็ไม่ได้สร้าง
เป็นเทพก็ไม่ได้ทำ
ทำแต่ในปัจจุบันชาตินี้แหละ
จะทำดีก็ให้รีบทำ


๓๕ ต้องให้ได้ทั้ง ทาน ศีล ภาวนา

ที่ดีที่สุด
ก็ทาน - การให้ ศีล - รักษาศึล ภาวนา - พิจารณาให้มันหมดกิเลส
ของทานที่ดีก็ยังดีไม่เต็มที่ ไม่เท่าบุญที่ภาวนาพุทโธ
อย่างคำโบราณว่า
ของทานกองสูงเท่าฟ้า ผลบุญยังไม่เท่าภาวนาพุทโธคำเดียว
แต่เฉพาะ "พุทโธ" อย่างเดียวก็ไปไม่รอด
เพราะว่าบารมีเราน้อย
เราก็ต้องหาปัจจัย หาเสบียงไว้
ทุกวันนี้เราก็มีเสบียง
ก็เพราะบุญบารมีที่ได้สร้างไว้แต่ก่อน


๓๖ กินบุญเก่า

ที่เราอยู่ทุกวันนี้ใช้ของเก่า
อุปมาอย่างทำไร่ทำนา
ทำนาเดี๋ยวนี้ ปลูกเดี๋ยวนี้
จะกินเดี๋ยวนี้ไม่ได้
ทั้งที่ปลูกเดี๋ยวนี้ ต้องไปกินปีหน้า
ที่เรากินปัจจุบัน คือ ข้าวที่ปลูกปีที่แล้ว
ตอบพร้อมอ้างอิงข้อความเดิม
สมาชิก 32 คน ได้กล่าว "อนุโมทนา" กับคุณ เทิด ในข้อความที่เขียนด้านบน
แสดง/ซ่อน รายชื่อผู้อนุโมทนา
  #17  
เก่า 18-02-2010, 11:29
เทิด เทิด is offline
สมาชิก - ยืนยันตัวตนแล้ว
 
วันที่สมัคร: Feb 2009
ข้อความ: 27
ได้ให้อนุโมทนา: 7,491
ได้รับอนุโมทนา 9,854 ครั้ง ใน 253 โพสต์
เทิด is on a distinguished road
Default

๓๗ มโนมยิทธิ

นี่ใครไม่เห็น เขาก็ไม่เชื่อ
ชั้นฟ้าเขาก็ไม่เชื่อ
ตานอกนี่ไม่เห็น ถ้าตาในก็พอเห็นได้
จะขึ้นชั้นฟ้าได้อย่างไร
ถ้าเรายึดมั่นใน พระพุทธ พระธรรม พระสงฆ์
ก็จะมีบันไดขึ้น บันไดทิพย์ ถ้าไม่มีก็ช่าง ก็ไปได้
อย่างใครปฏิบัติได้ บำเพ็ญได้
ขึ้นไปดาวดึงส์ ไปดูข้างบนได้
ที่ขึ้นได้เพราะจิตมุ่งไป มุ่งไปมันก็ไป อย่างเราจะไปเชียงใหม่
มุ่งคิดหาเชียงใหม่ อยากไป คิดก็ไปแล้ว ลัดนิ้วมือเดียว
ตัวก็นั่งอยู่นี่ จิตก็เที่ยวอยู่โน่น


๓๘ กรรมเก่า

กรรมเก่าที่หายก็หาย
ที่ไม่หายก็ไม่หาย
ที่หายเพราะมันหมดชุด
ที่ไม่หายเพราะมันยังอยู่
แต่ละอย่าง ๕๐๐ ชาติ
เมื่อไรครบ ๕๐๐ ชาติ มันก็หมดไป
อันใดไม่ครบ ๕๐๐ ชาติ มันก็ไม่หมด
กรรมร้ายนี่มันมีชุด
กรรมดีก็มีชุดอย่างหนึ่ง


๓๙ อายุยืนแต่ไม่ดี

คนจะหมดอายุ ต่ออายุให้เขา
บุญอันนั้นก็มาช่วยเราให้มีอายุยืนขึ้น
แต่ระวังผลบุญที่อายุยืน อย่าเอาอายุไปทุ่มเททางบาป
เป็นคนอายุยืนจริง แต่ทำบาปไม่ดี
คนไม่ดีแล้วอายุยืนเกี่ยวกับกรรม เช่น ขังนก ขังหนู
บังคับให้อยู่ในกรงอย่างนั้น อย่างไก่ชน
กรรมนั้นช่วยให้อายุยืน
แต่มีความทุกข์ตลอดชีวิต
อายุยืนก็ไม่ดี
ตายก็ไม่ตาย เป็นก็ไม่เป็น อยู่ทรงกรรมไปนาน ๆ

แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย สุธรรม : 18-02-2010 เมื่อ 12:36
ตอบพร้อมอ้างอิงข้อความเดิม
สมาชิก 35 คน ได้กล่าว "อนุโมทนา" กับคุณ เทิด ในข้อความที่เขียนด้านบน
แสดง/ซ่อน รายชื่อผู้อนุโมทนา
  #18  
เก่า 19-02-2010, 10:15
เทิด เทิด is offline
สมาชิก - ยืนยันตัวตนแล้ว
 
วันที่สมัคร: Feb 2009
ข้อความ: 27
ได้ให้อนุโมทนา: 7,491
ได้รับอนุโมทนา 9,854 ครั้ง ใน 253 โพสต์
เทิด is on a distinguished road
Default

๔๐ ใครทำ...ใครได้

การทำบุญ
จะทำแทนกันก็ไม่ได้
เราทำแทนเขา
เขาอยู่เปล่า ๆ
เขาก็ไม่ได้


๔๑ มีบุญก็ทุกข์

ไม่มีบุญก็ทุกข์
มีบุญก็ทุกข์
ยิ่งมีบุญมาก
ก็ยิ่งทุกข์


๔๒ ไก่กับไข่

การกินไข่ไก่ที่มีเชื้อ
บาปกว่ากินแม่มัน
เพราะมันยังไม่ได้ทำบาปอะไร
ยังบริสุทธิ์อยู่
ตอบพร้อมอ้างอิงข้อความเดิม
สมาชิก 33 คน ได้กล่าว "อนุโมทนา" กับคุณ เทิด ในข้อความที่เขียนด้านบน
แสดง/ซ่อน รายชื่อผู้อนุโมทนา
  #19  
เก่า 20-02-2010, 13:06
เทิด เทิด is offline
สมาชิก - ยืนยันตัวตนแล้ว
 
วันที่สมัคร: Feb 2009
ข้อความ: 27
ได้ให้อนุโมทนา: 7,491
ได้รับอนุโมทนา 9,854 ครั้ง ใน 253 โพสต์
เทิด is on a distinguished road
Default

๔๓ ทำแท้ง

คนก็เหมือนกัน
เด็กอยู่ในท้องก็ดี ยังมีศีลบริบูรณ์
ถ้าฆ่าก็บาปมาก
อย่างหมอทำแท้งบาปหนัก
เพราะเด็กนั้นอาจจะเป็นคนมีบุญมาเกิด
ถ้าพ่อแม่ขี้เกียจเลี้ยง ทำแท้งเสีย
บาปมาก


๔๔ เสียดายทุกข์

ความสุขกับความทุกข์อยู่ร่วมกัน
จะให้มันทุกข์ก็ทุกข์
จะให้มันสุขก็สุข
คนไม่มีปัญญาปล่อยตามใจก็ทุกข์
เพราะไม่มีอะไรมาแก้ไข
ถ้าหวงทุกข์ไว้ไม่ยอมทิ้งมัน
ก็จะติดอยู่อย่างนั้น


๔๕ จะเอาดีต้องเอาให้เป็น

การแสวงหาธรรมะหรือแสวงหาบุญ
เราต้องเดินต้องฟันฝ่าอุปสรรคต่าง ๆ
ถ้าคิดจะอยู่อย่างสบาย ๆ
ให้ได้บุญขึ้นมาเองนั้น ไม่มีทางได้
เหมือนอย่างแก้วลูกดีตกอยู่ในขยะ
เราต้องไปโกยขี้ขยะ เพื่อจะเก็บเอาแก้วขึ้นมา
จะปล่อยให้แก้วออกมาเองนั้น ไม่มาหรอก
เราต้องไปเขี่ยไปจับ
เราจะเอาดีต้องบุกกองขี้ขยะเข้าไป
ตอบพร้อมอ้างอิงข้อความเดิม
สมาชิก 30 คน ได้กล่าว "อนุโมทนา" กับคุณ เทิด ในข้อความที่เขียนด้านบน
แสดง/ซ่อน รายชื่อผู้อนุโมทนา
  #20  
เก่า 21-02-2010, 16:05
เทิด เทิด is offline
สมาชิก - ยืนยันตัวตนแล้ว
 
วันที่สมัคร: Feb 2009
ข้อความ: 27
ได้ให้อนุโมทนา: 7,491
ได้รับอนุโมทนา 9,854 ครั้ง ใน 253 โพสต์
เทิด is on a distinguished road
Default

๔๖ สำคัญที่ศรัทธา

เวลาเราก็มีไม่มาก
เกิดมาชาติหนึ่งเวลาสูญเปล่ามีมาก
เวลาทำงานจริง ๆ มีไม่มาก
เวลาสูญเปล่ามีตลอดชีวิต
เลี้ยงชีพไปอย่างนั้นตลอดชีวิต
ลืมบุญ ลืมศีล ลืมธรรม
จะเอาบุญอยู่ที่ไหนก็ไม่รู้
ไม่เสาะหาจริง ๆ ก็ไม่ได้
ไม่มีศรัทธาก็ไปไม่รอด
มีเจตนาแต่ไม่มีศรัทธาก็ไปไม่ถึง
ต้องมีศรัทธาช่วยเจตนา


๔๗ อย่าเชื่อกิเลส

จะทำอะไรก็ทำให้สำเร็จ
ยากก็ช่าง ง่ายก็ช่าง
หนาวก็จะทำ ร้อนก็จะทำ
คนเราหาวันสบายไม่มี
ข้างหน้าก็มองไม่เห็น ข้างหลังก็ลืมไปแล้ว
ระวังกิเลส
บางทีมันจะเอาให้ตาย บางทีก็มาล้อเล่น ลองจิตลองใจ
ถ้าขี้เกียจก็จะเชื่อมัน ก็จะไม่ได้อะไร


๔๘ พรหมวิหาร ๔

เมตตา กรุณา
มุทิตา อุเบกขา
อุเบกขา
เป็นหลักธรรมที่เข้มแข็งมาก
ถ้าไม่เอา "อุเบกขา" มาตัดกิเลส
กิเลสจะเกิดและกำเริบ ทำให้เราเสีย
ตอบพร้อมอ้างอิงข้อความเดิม
สมาชิก 33 คน ได้กล่าว "อนุโมทนา" กับคุณ เทิด ในข้อความที่เขียนด้านบน
แสดง/ซ่อน รายชื่อผู้อนุโมทนา
ตอบ


ขณะนี้มีคนกำลังดูกระทู้นี้อยู่ : 1 คน ( เป็นสมาชิก 0 คน และ บุคคลทั่วไป 1 คน )
 
คำสั่งเพิ่มเติม

กฎการส่งข้อความ
You may not post new threads
You may not post replies
You may not post attachments
You may not edit your posts

BB code is ใช้ได้
Smilies are ใช้ได้
[IMG] code is ใช้ได้
HTML code is งดใช้

Forum Jump


เวลาทั้งหมดอยู่ในเขตเวลา GMT +7 และเวลาในขณะนี้คือ 08:22



ค้นหาในเว็บวัดท่าขนุน

เว็บวัดท่าขนุน Powered by vBulletin
Copyright © 2000-2010 Jelsoft Enterprises Limited.
ความคิดเห็นส่วนตัวทุก ๆ ข้อความในเว็บบอร์ดนี้ สงวนสิทธิ์เฉพาะเจ้าของข้อความ ไม่อนุญาตให้คัดลอกออกไปเผยแพร่ นอกจากจะได้รับคำอนุญาตจากเจ้าของข้อความอย่างชัดเจนดีแล้ว